Skip to main content

بررسی مبانی فلسفه تعلیم و تربیت در آراء افلاطون

تربیت همانا کشاندن آدمی است به سوی ارزش‌های والای انسانی، چنان که آن ارزش‌ها را بفهمد، بپذیرد، دوست بدارد و به کار آورد.انسانی که به این مقام دست یابد چه بسا به گزینش ارزش‌ها خواهد پرداخت و راهنما و تربیت کننده خویش خواهد شد و این برترین معنای تربیت است که همانا رو کردن آزادانه و آگاهانه است به ارزش‌ها.این مقاله به دنبال آن است که مبانی فلسفی دیدگاه افلاطون، در تربیت را به عنوان رو کردن به ارزش‌های حقیقی نشان دهد؛این رویکرد نه تنها در باره فرد، بلکه در باره جامعه و تکامل آن نیز درست است؛زیرا جامعه نیز تنها آن گاه در راه تکامل خواهد بود که به ارزش‌های حقیقی رو کند و هر گاه همتش سستی گیرد و از ارزش‌های راستین روی بر تابد و دلبسته ارزش‌های دروغین شود به انحطاط می‌گراید.از همین روست که می‌توانیم بگوییم اگر در شرایط عادی تنها بخش کوچکی از شرایط اجتماعی را می‌توان به فرمان آورد و کنترل و برنامه ریزی کرد، اما با رویکرد تربیتی افلاطون بزرگ‌ترین وظیفه زمامداران هر جامعه فراهم آوردن این شرایط به گونه‌ای است که زمینه‌ای باشد برای امکان شکوفایی توانایی‌ها و تکامل معنوی جامعه، یعنی رو کردن به ارزش‌های انسانی.

کلیدواژه ها : فلسفه تعلیم و تربیت ،فضیلت ،اخلاق ،روش سقراطی ،خدا ،روح

  • دانلود HTML
  •   
    دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.