Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه عوامل موثر در جرم زایی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و بیماران مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی

نویسنده: ؛ ؛ ؛ ؛

زمستان 1381 - شماره 28 (5 صفحه - از 5 تا 9)

کلید واژه های ماشینی : بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی ،بیماران مبتلا به اختلال ،اختلال شخصیت ضداجتماعی ،اختلال شخصیت ،جرایم در بیماران اسکیزوفرنیک ،اختلال شخصیت ضد اجتماعی ،بیماران مبتلا ،شخصیت ضداجتماعی ،بیماران اسکیزوفرنیک ،پزشکی قانونی ،عوامل موثر ،بیمار مبتلا به شخصیت ،مبتلا ،ضداجتماعی ،اسکیزوفرنیک ،اسکیزوفرنی و اختلال شخصیت ،شخصیت ضد اجتماعی ،مسؤولیت کیفری ،جرایم در بیماران ،گروههای در معرض خطر ،بروز جرم ،موثر ،اختلالات روانی ،قانونی ،شدت جرایم ،سازمان پزشکی قانونی ،بخش روانپزشکی قانونی ،کیفری ،مرتکب جرم ،ارتکاب جرم

زمینه: مقایسه شیوع و شدت انواع جرایم و نیز تعیین برخی از عوامل خطر در بروز جرم و بررسی گروههای در معرض خطر جرم در دو گروه مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال شخصیت ضداجتماعی از اهداف عمده این تحقیق است تا با شناسایی این موارد بتوان گروههای پرخطر را جدا کرد و راهکارهای پیشگیرانه از بروز جرم توسط این بیماران را بررسی نمود. روشها: در این مطالعه 74 بیمار مبتلا به شخصیت ضداجتماعی و 42 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی که به دلیل ارتکاب جرم طی یک سال از مهر ماه 79 تا مهر ماه 80 به بخش روانپزشکی قانونی کشور ارجاع شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. در حین بررسی، پرسشنامه‌ای که شامل برخی فاکتورهای دموگرافیک، عوامل اجتماعی موثر در بروز جرم، شدت جرایم و اطلاعاتی در مورد قربانیان جرایم بود تکمیل گردید. سپس داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: شدت جرایم در بیماران اسکیزوفرنیک بیشتر بود و جرایم خشونت‌بار بیشتری مرتکب شده بودند (P=0.001) عواملی مانند مجرد بودن، بیکاری و جنس مذکر از عوامل مساعد کننده بودند و عمده جرایم در آنها به صورت تکانشی و علیه بستگان درجه اول اتفاق افتاده بود. در حالیکه در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت، بیکاری عامل زمینه‌ساز بروز جرم نبود و جرایم بیشتر علیه افراد غریبه صورت گرفته بود(P=0.02) . همچنین بیماران مبتلا به اختلال شخصیت، بیشتر در اوائل بروز بیماری مرتکب جرم شده بودند در حالیکه در بیماران اسکیزوفرنیک به طور متوسط حدود 10-5 سال از شروع یا تشخیص بیماریشان می‌گذشت.(P=0.02) نتیجه‌گیری: بیماران مبتلا به اختلال شخصیت جرایم بیشتری مرتکب می‌شوند ولی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی خطرناکترند. جهت‌گیری جرایم در بیماران اسکیزوفرنیک به سمت بستگان نزدیک، لزوم حمایت بیشتر خانواده‌ها و عدم طرد بیماران را گوشزد می‌کند و بالا بودن درصد بیکاری در آنان نیز می‌تواند تاکیدی بر لزوم بازتوانی و تقویت توانایی‌های باقیمانده این بیماران در جهت کاهش جرم‌زایی مبتلایان باشد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.