Skip to main content
فهرست مقالات

مقالات: کلیات رهیافت راهبردی قرآن با تاکید بر سوره حمد

نویسنده:

(22 صفحه - از 17 تا 38)

کلیدواژه ها : قرآن ،سوره حمد ،اسلام ،سیاست ،رهیافت راهبردی ،نظریه سیاسی ،نظریه نظام سیاسی وتفسیرسیاسی

کلید واژه های ماشینی : سیاسی ،سوره حمد ،قرآن ،راهبردی ،سیاست ،نظام سیاسی ،نتیجه نظریه و نظام سیاسی ،نظریه و نظام سیاسی ،نظریه سیاسی و نظام سیاسی ،نظام ،تعالی ،راه‌برد ،تحلیل راهبردی سوره حمد ،سیاسی قرآن ،ره‌یافت راهبردی سوره حمد ،اسامی ،کلی ،راهبردی قرآن ،بنیاد ،خدا ،نظریه سیاسی ،رحمت ،نظریه نظام سیاسی ،توسعه ،شناخت‌شناسی سیاسی قرآن ،موضوع‌شناسی سیاسی قرآن ،کلیات ره‌یافت راهبردی قرآن ،نظریه نظام سیاسی قرآن ،نظام سیاسی متعادل ،تاکید بر سوره حمد

سیاست، سامان دهی و راهبرد جامعه است. مکتب اسلام، دارای نظریه و نظام مدنی و سیاسی است. نظریه و نظامی راهبردی، یعنی بنیادین، جامع و همه جانبه، سازوار و غایی است، و در نتیجه نظریه و نظام سیاسی متعادل و متعالی انسانی و الهی و رو در روی نظرات و نظامات نامتعادل و نامتعالی قرار دارد. قرآن به عنوان کتاب مکتب اسلام، عهده‌دار تبیین مبانی این نظریه و نظام سیاسی است. لازمه قرآن پژوهی سیاسی و قرآن‌شناسی سیاسی و همچنین سیاست پژوهی و سیاست‌شناسی قرآن و قرآنی، ابتدا شناخت‌شناسی سیاسی قرآن و آن گاه سیاست‌شناسی قرآن یا قرآن‌شناسی سیاست است. شناخت‌شناسی، اعم از معرفت‌شناسی، منبع‌شناسی (عقل، وحی و عرف یا علم تجربی سیاسی)، روش‌شناسی و موضوع‌شناسی سیاسی قرآن می‌باشد. سیاست‌شناسی قرآن، اعم از کالبد شکافی و شناخت ساختار سیاسی قرآن است. کالبد شکافی سیاسی قرآن، به شکل سوره‌شناسی راهبردی، عملی می‌گردد. سوره حمد، پیش درآمد، اساس و گزیده راهبردی قرآن به نظر می‌آید. رهیافت راهبردی سوره حمد، شامل روش‌شناسی سیاسی، تجزیه راهبردی و سرانجام تحلیل راهبردی سوره حمد است. مقاله حاضر صرفا به تحلیل راهبردی سوره حمد می‌پردازد.

خلاصه ماشینی:

"1 اگر کلمه غیر مشتق یعنی جامد باشد، به معنای: خدا: معبود مطلق، ذات آشنا، مبداء هستی ـ بخش، غایت آفرینش؛ 1) اول (آخر و ظاهر ـ باطن)، ولی: نزدیک، دوستدار، برگرداننده، 2) والی: سرپرست، 3)متولی: مواظب ـ (خود) مسئول (کتب علی نفسه الرحمة)، 4) اولی: شایسته، بایسته؛ اولویت، جهت‌گیری، ستایش؛ مدبر کل، مدیر همگانی، بازگرداننده جملگی به اول: اسم خاص ـ جامع: سایس کل: الف ـ سیاست گذار؛ ب ـ سیاست‌مدار جهان هستی، نظام احسن آفرینش: اول) در: 1. احمقانه از سنان رحمت مجو زان شهی جو کان بود در دست او (مولانا) 3 ـ «مالک یوم الدین» (4) (پادشاه روز جزا): ترکیبات: «مالک + یوم + الدین»، «مالک + یوم الدین»، «مالک یوم الدین»: مالک: الف ـ مالک، دارنده حق، حاکمیت و قدرت تصرف؛ ب ـ ملک، حاکم و فرمانروای، روز (آشنای) دین، روزی آشنا، که خود به شکل تکوینی و فطری دانسته و به صورت کلی و اجمالی بر کلیت آنها دانا هستیم، خواه دوره دین مداری و مدنی، یعنی همیشه تاریخ و سیر آن، خواه غایت هستی و تاریخ و نهایت آن، به اعتباری دیگر، دار و دوره گشت و کشت به ویژه و در نهایت دار و دوره بازگشت و برداشت. بر این بنیان چیستی‌شناسی راهبردی و حاکمیتی، اصول مبانی سیاسی و مدیریت راهبردی عبارتند از: 1 ـ عبادت ـ استعانت الهی /پرستش ـ یاری خدا؛ قاعده الف: عبادت: تعیین ـ ترسیم ـ تنظیم حاکمیت، فقط بر اساس، در جهت و به سو و برای او و با تسبیح و تقدیس الهی، زیرا تنها او شایسته و بایسته عبادت، بندگی و پرستش می‌باشد: «ایاک نعبد» (تنها تو را می‌پرستیم) فقط و مطلقا: اطاعت و پیروی احکام، حاکمیت و حکومت، تو: خدا، توسط: (نوع) انسان، بر اساس: اختیار، اراده ـ تدبیر با خاصگی: خلافت ـ حکومت بر زمین و زمینیان در زمان."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.