Skip to main content
فهرست مقالات

ارزیابی واحدهای تصمیم گیری با استفاده از مدل «برنامه ریزی اولویت بندی فازی گروهی»

نویسنده: ؛

بهار و تابستان 1385 - شماره 20 علمی-پژوهشی (20 صفحه - از 211 تا 230)

کلیدواژه ها : تصمیم‌گیری گروهی ،برنامه‌ریزی ریاضی فازی ،الویت‌بندی ،AHP و مدل OR

کلید واژه های ماشینی : برنامه‌ریزی اولویت‌بندی فازی گروهی ،واحدهای تصمیم‌گیری با استفاده ،مجموعه‌های فازی ،فازی گروهی ،مدل برنامه‌ریزی خطی فازی ،واحدهای تصمیم‌گیری ،تکنیک AHP ،مدل برنامه‌ریزی خطی ،امینی فسخودی ،قضاوت‌های افراد تصمیم‌گیرنده ،شوری خاک ،محیطهای برنامه‌ریزی در ارزیابی ،نظریه مجموعه‌های فازی ،علوم برنامه‌ریزی و توسعه ،منطق فازی ،علوم انسانی ،تصمیم‌گیری گروهی ،محیطهای فازی ،افراد تصمیم‌گیرنده ،استفاده از تکنیک ،مدل فازی ،مدل برنامه‌ریزی ،واحدهای تصمیم‌گیری در مقایسات ،تئوری مجموعه‌های فازی ،تصمیم‌گیرنده ،برنامه‌ریزی خطی ،قضاوت‌های افراد ،برنامه‌ریزی و توسعه ،برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری ،برنامه‌ریزی ریاضی

تحقیق در علوم برنامه‌ریزی و توسعه،علاوه بر همه آنچه که در روش‌های تحقیق دیگر علوم انسانی مطرح و مورد استفاده است،نیازمند تکنیک‌هایی است که توان و امکان دورنگری، پیش‌بینی و درک و بیان فرآیندهای پیچیده و پویا را نیز فراهم نماید.چه آنکه روش‌ها و تکنیک‌های تحقیق در دیگر علوم انسانی و بخصوص علوم اجتماعی فراتر از«آنچه که اتفاق‌ افتاده»و«آنچه که هست»را بررسی و تحلیل نمی‌کنند،درحالی‌که تشخیص و تعیین بهترین‌ وضعیتی که«می‌تواند و باید باشد»و یافتن پاسخ و راه‌حلی برای«چه اقدامی برای دسترسی به‌ چنین وضعیتی باید انجام داد؟»،از وظایف اصلی یک مطالعه در حیطه علوم برنامه‌ریزی و توسعه‌ است. تکنیک‌های«تصمیم‌گیری»و فنون مطرح در این رشته از علم،از جمله مفیدترین و راهبردی‌ترین روش‌هایی هستند که می‌توانند برای این منظور مددرسان و راهگشا باشند.ازاین‌رو برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری تا حد بسیار زیادی با یکدیگر گره خورده و با ارتباط متقابل و محکمی‌ که باهم دارند،نقشی هم‌سنگ نقش منابع را در فرآیند توسعه ایفا می‌کنند.ناکارآمدی‌ تک‌بعدی نگری و لزوم جامع‌نگری در اتخاذ بهینه‌ترین تصمیم‌ها،بهره‌گیری از تخصص‌های‌ مختلف،براساس معیارهای چندگانه کمی و کیفی و استفاده از تکنیک‌ها و روش‌های‌ «تصمیم‌گیری‌های گروهی»و«چند معیاره»را بیش‌تر از پیش ضروری نموده است. ابهام و عدم قطعیت ذاتی حاکم بر محیطهای برنامه‌ریزی در ارزیابی اهداف،معیارها و واحدهای تصمیم‌گیری از یک‌سو و ناسازگاری و عدم دقت در نظرات و قضاوت‌های افراد تصمیم گیرنده از سویی دیگر،باعث شده است تا نظریه مجموعه‌های فازی و به تبع آن منطق فازی‌ به صورت ابزار بسیار کارآمد و مفیدی برای مواجه با ابهام موجود در این‌گونه محیطها و صورت‌بندی ریاضی آن در برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها درآید. در مقاله حاضر با استفاده از تلفیق تکنیک AHP و مدل‌های برنامه‌ریزی خطی در محیطهای فازی،مدلی تحت عنوان«برنامه‌ریزی الویت بندی فازی گروهی»( GFPP )برای ارزیابی«واحدهای تصمیم‌گیری»در مسایل تصمیم‌گیری گروهی تشریح و توصیف شده است.در پایان نیز پس از مطرح کردن مسایلی در دو حوزه روان‌شناسی و کشاورزی و حل آنها به روش‌ فوق،به تشریح کاربردهای مدل و بحث و نتیجه‌گیری کلی پرداخته شده است.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.