Skip to main content
فهرست مقالات

هیدگر، انسان، هستی

نویسنده:

(30 صفحه - از 181 تا 210)

کلید واژه های ماشینی : هستی ،هایدگر ،انسان ،دازاین ،باشنده ،فهم ،پرسش ،مابعدالطبیعه ،تفکر ،کلمه ،فلسفه ،تاریخ ،رجوع ،زبان ،فعل ،یونانی ،حقیقت ،سخن ،تأویل ،Heidegger ،ترجمه ،فلسفه هایدگر ،فلسفه یونانی ،تفکر هایدگر ،تجربه ،زمان ،پرسش هستی ،تجربه زبانی فلسفه یونانی ،توجه هایدگر به تاریخ هستی ،فهم توجه هایدگر به تاریخ

خلاصه ماشینی:

"یونانیان از مصدر einai (= هستن/ sein )، از ریشه ـ *eV ، به عنوان ضمیر سوم شخص مفرد و جمع وجه اخباری (= هست/ er ist ، هستند / sie sind ) و فعل رابط (= است/ ist ، صورتهای صرفی دیگر آن فعل esti و estin است و البته این فعل نیز هم معنای وجودی و حقیقت‌گویانه دارد و هم معنای رابطی ) استفاده می‌کردند؛ و با افزودن حرف تعریف، to einai (= هستی/ das Sein )، از آن اسم می‌ساختند؛ این مصدر در وجه وصفی (اسم فاعل)، برای مفرد، به صورتهای Vn ، ousa ، on صرف می‌شد، که از آن برای اشاره به آنچه هست (= هست/ باشنده/ بوده/ Seiend ؛ با استفاده از حرف تعریف، to on / das Seiende ؛ صورت جمع، ta onta / die Seienden ) استفاده می‌کردند؛ و بالأخره از همین فعل اسم معنی ousia(در ترجمه‌های عربی: جوهر، مأخوذ از گوهر در زبان پهلوی) را می‌ساختند که به معنای «هستی هستها» یا «هست بودن هستی» das Sein des Seienden) یا (Seiendheit des Seins بود. برای بسیاری این کلمات تداعی‌کننده تصورات غنوصی ـ مسیحی در خصوص هبوط انسان، یعنی دور افتادن از مقام قرب الهی و بازگشت به آن مقام است، و حال آنکه هایدگر به صراحت می‌گوید که فراموش کردن خدا، از نظر او یک باشنده و نه خود هستی، نیز به واسطه فراموش کردن «هستی» است: «زیرا خدا نیز ــ وقتی که هست ــ یک باشنده است و در مقام باشنده در بطن هستی قرار می‌گیرد و، به حضور آمدنش، چیزی است که خود به طور افشاگرانه از جهانیدن جهان به وقوع می‌رسد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.