Skip to main content
فهرست مقالات

جستاری در شعر ایرانی میانه غربی

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (20 صفحه - از 21 تا 40)

کلیدواژه ها :

شعر فارسی میانه ،شعر پارتی ،درخت آسوریک ،یادگار زریران ،گوسانان

کلید واژه های ماشینی : شعر، اشعار فارسی میانه و پارتی، پارتی، هجایی، یادگار زریران، ساسانی، دوره اشکانی و ساسانی، منظومه، ایران، خنیاگران، موسیقی، نواها، وزن، شاعر، شعر ایرانی میانه، سرودهای، منظوم، مصراع، شعر پارتی، شعر ایران دوره میانه تأثیری، موسیقی و شعر ایران دوره، تکیه، قافیه، وزن شعر، درخت آسوریک و یادگار زریران، باربد، ادوار اشکانی و ساسانی بررسی، شعر پارتی و فارسی میانه، ترانه، وزن شعر پارتی

در این پژوهش، ویژگی‌های کلی و فنی شعر فارسی میانه و پارتی(پهلوی اشکانی)دوره میانه، یعنی ادوار اشکانی و ساسانی بررسی می‌شود.نخست ابعاد ادبیات ایرانی، به ویژه پیشینه شعر و شاعری این دوره تشریح می‌شود، آنگاه دو منظومه درخت آسوریک و یادگار زریران و ویژگی‌های این دو منظومه مورد بحث قرار می‌گیرد.گوسانان یا شاعر-نوازندگان دوره ساسانی در زمره شاعران برجسته این‌روزگارند.این رامشگران و خنیاگران حافظ میراث اصیل شعر و موسیقی ایرانی بودند که در دوره‌های اشکانی و ساسانی تأثیر شایانی بر ادبیات و هنر ایرانی گذارده‌اند.برجسته‌ترین گوسانان، بارید، نکیسا و رامتین بودند که در موسیقی و شعر ایران دوره میانه تأثیری ماندگار داشته‌اند.بیشترین ایران‌شناسان به هجایی-تکیه‌ای بود اشعار فارسی میانه و پارتی معتقدند.ویژگی‌های وزنی انواع شعر، نوع تکیه‌ای یا هجایی از مباحث مهم این مقاله است.

خلاصه ماشینی: "(*)عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی مقدمه هرچند از ادبیات ایرانی دوره میانه، اشعار زیادی بر جای نمانده است، اما بازنده دو منظومه درخت آسوریک و یادگار سرودهای پارتی(پهلوی اشکانی)و فارسی میانه دوره ساسانی، وجود یک سنت شعری پایدار را در این دوره به اثبات می‌رساند. بنونیست از تکرار مصراعایوم ابر تر از تو، درخت آسورک!یازده هجا در پی یکدیگر یافت و آنگاه متن را به پاره‌های 5، 6، 7، 8، 9 و 10 هجایی بخش کرد و نتیجه گرفت که وزن اوستایی، پهلوی و فارسی میانه یا فهلویات براساس شماره هجاها استوار است و به هیچ روی، کمیت هجاها در آنها ملحوظ نیست. 1 هرچند امروزه دیگر کسی درباره منظوم بودن اشعار ایرانی دوره میانه تردیدی ندارد، اما مطابقت آن با قواعد شعری مانند وزن، بحر و قافیه و هجابندی هنوز به قطع یقین شناخته نیست، چون متن‌های یاد شده در طول زمان، در اثر استنساخ و رونوشت برداری دچار کاهش یا افزایش واژه‌ها شد و طبیعی است که وزن شعر با افزایش و کاهش حتی یک واژه به هم می‌خورد. بااین‌حال، او بر این باور است که رابطه معینی میان ریتم‌های اسای شعر پارتی و پارسی میانه و ریتم‌های اساسی شعر کهن کشف شود، چنان‌که بنونیست نیز 1932 در مقالهیادگار زریرانیادآور شده بود:بداعت ایرانیان در خصوص فن شاعری مشتمل بر تطبیق وزن‌های هجایی با قواعد اوزان عروضی کمی عرب بوده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.