Skip to main content
فهرست مقالات

«با فدوی طوقان» در شعری آرمان گرا

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (32 صفحه - از 23 تا 54)

کلیدواژه ها : فدوی طوقان ،شعر آرمان‌گرا ،فلسطینی ،شعر معاصر عرببا فدوی 1 طوقان در سروده‌ای آرمان‌گرا 2

کلید واژه های ماشینی : شعر ،فدوی طوقان ،قصیده ،شاعر ،فلسطین ،عشق ،ادبی ،شعر فدوی طوقان ،عربی ،شعر معاصر عرب ،مراحل شعر فدوی طوقان ،دیوان فدوی طوقان ،دیوان ،زیست‌نامه فدوی طوقان ،ترانه ،سال نو ،مجموعه اشعار فدوی طوقان ،معاصر ،شعر شاعران معاصر فلسطینی ،شعر آرمان‌گرا ،فدوی طوقان در سروده‌ای آرمان‌گرا ،عاطفه ،شاعره فلسطینی معاصر ،ویژگی‌های شعر فدوی طوقان ،ابراهیم طوقان ،امید ،ترجمه ،آرزوها ،ترجمه شعر ،شوق

در مقاله«با فدوی طوقان در سروده‌ای آرمان‌گرا»، پس از مقدمه‌ای نسبتا طولانی درباره زیست نامه فدوی طوقان، شاعره فلسطینی معاصر، و مقام ادبی و آثار او، یکی از قصیده‌های معروف وی به نام«صلاة الی العام الجدید»(سلامی به سال نو)، با نگاهی به سایر سروده‌های شاعر، مورد شرح و تحلیل ادبی قرار گرفته و در طی آن به ویژگی‌های شعر او هم اشاره شده است.

خلاصه ماشینی:

"شاعر خود نیز به این پیوند نظر داشته است چه، قصیده«عام 1957»را با شماره(1)شروع کرده و قصیده«صلاة الی العام الجدید»را با شماره(2)پی گرفته است، گویا این دو قطعه، دو جزء یک سروده است؛(همان؛ص 309 و 312) کان شریرا، و کانت عینه تنضح قسوه کرع اللذة من آلامنا و أتی قتلا و تمزیقا علی أحلامنا سالی بس رذل بود، و دیده‌اش سنگدلی را تراوش می‌کرد جامی نوشین‌[لبریز]از دردهای ما را سر کشید و رؤیاهای ما را کشت و تکه‌تکه کرد و اجساد پاره‌پاره ما را پایمال خود ساخت *** عصفت هباته الهوج بأشواق رؤانا بعثرت آمالنا عبر الدروب المغلقه أو صدت باب الغد المأمول فی وجه منانا و ثنت خطواتنا المنطلقه بادهای طوفانی آن، شوق رؤیاهامان را برباد داد آرزوایمان را در عرض کوچه‌های بن‌بست پراکند دروازه فردای مورد انتظار را به روی آرزوهایمان بست و گام‌های شتابانمان را از حرکت بازداشت *** انتهی، ما کان إلا نزوات و جنونا کان ارهاقا و تعذیبا و هونا و انتهینامنه، شیعناه، لم نأسف علیه لم نرقرق دمعة واحدة بین یدیه تمام شد سالی که همه‌اش تشنج و جنون بود فشار بود و عذاب بود و خواری و زبونی از آن خلاصی یافتیم و بی‌هیچ افسوسی آن را بدرقه کردیم و حتی یک قطره اشک هم برای او نیفشاندیم آری این سال-آنچنان که در سروده‌ای دیگر گفته-به اندازه هزار سال تلخ و کشنده بوده است: و نسیت فی فرح اللقاء عذاب عام عام طویل ظل فی عمری یدب کألف عام 1 و به تعبیری دیگر در قصیده‌ای دیگر، در این سال، عشق را در وجود شاعر کشته‌اند: قتلو الحب بأعماقی، احالوا (1)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.