Skip to main content
فهرست مقالات

میزگرد هنر و محرم

مصاحبه شونده:

(7 صفحه - از 2 تا 8)

خلاصه ماشینی:

"هنرمند کسی است که‌ هرآنچه دارد از دست می‌دهد تا هیچ حیثیتی از خود باقی نگذارد،مگر آنچه را که بر دلش می‌افتد،به قول‌ حافظ: چشم الوده نظر از رخ جانان دور است‌ بر رخ او نظر از آینه پاک انداز (به تصویر صفحه مراجعه شود) او را به چشم پاک توان دید چون هلال‌ هردیده جای جلوه آن ماه‌پاره نیست امروزه حلقه مفقود هنر،یعنی آداب معنوی‌ فراموش شده است،همان واسطه‌ای که هنرمند را به‌ حقیقت هنر می‌رساند. همچنین عرف و عادت که از ارکان هنر است در تعزیه‌ بسیار به وانم گرفته شده است،از حجلهء عروسی تا پاشیدن نقل و نبات بر سر قاسم داماد تا پاشیدن آب در پشت سر کسانی که به میدان رزم می‌روند(در حالی که‌ آب در کربلا برای اهل خیمه نایاب بود)تا ضرب المثلهای عامیانهء مردم و حتی رفتار و برخورد روزانهء مردم همگی خودش را در تعزیه نشان می‌دهد. در این مورد بحث‌های کوتاهی از آقای شهیدی دیدم و نیز مرحوم ابراهیم بوذری از شاگردان‌ مرحوم اقبال آذر که از تعزیه‌خوانهای نسل تکیه دولت‌ بوده،کتابچه‌ای در این زمینه دارد که به بررسی موسیقی‌ و تعزیه پرداخته و ادعا کرده است آنچه که امروزه تحت‌ عنوان تصنیف‌هایی از شیدا و پیش‌کسوتان داریم در واقع از پیش‌خوانی و تعزیه میرغرای کاشی تقلید وءکپی‌ شده است و فرقش آنست که در پیش‌خوانی تعزیه‌ نسبت شعر و موسیقی بهتر وءکاملتر مراعات شده و در تصنیف‌ها قدری غیرمتناسب قرار گرفته است. مرحوم اقبال آذر شعر«سعد یا کشی از این موج به در نتوان بر»،را در عراق می‌خواند و وقتی می‌خواند به صورت کشیده و ملایم نیست یعنی‌ صداها را نمی‌کشد،بلکه بصورت بریده و کوتاه و به‌ محکمی بیان می‌کند و این بدان معنی است که هر گوشه برای خود قابلیتهایی دارد و این قابلیت را در تعزیه‌ دقیقا استفاده می‌کنند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.