Skip to main content
فهرست مقالات

لزوم بازیگری در آموزش هنر کاریکاتور

نویسنده:

(4 صفحه - از 25 تا 28)

کلید واژه های ماشینی : کاریکاتور، هنر، آموزش هنر، آناتومی، تصاویر، قواعد، هنرجویان، طراحی، چهره، کاریکاتور چهره

خلاصه ماشینی: "مگر در ذهن آن عده پیوز بر قواعد،همواره وحشت تخطی از قوالب لایزال،دغدغه نمی‌آفریند؟و مگر همین‌ دغدغه‌های احتمال انحراف از قوالب و معیارها،در تاریخ نانوشته‌ای از هنر،مزاحم خلاقیت هنرمندان تازه پا و سرنوشت محتوم هنرمندان قالبی کهنه‌کار نبوده است؟اگر کودکی با روحیه ساده‌دلانه خود می‌تواند موضوعی‌ طنزآمیز را با اشکال دگرگونه بچگانه خود بنماید(مانند تصاویر شماره 3) چرا باید بر روحیه او لگام زد و با اصرار بر پیروی از قوالب،قدرت تخیل و خلاقیت کودکانه را از وی ستاند؟اگر جوانی با هزار امید و آرزو،در خود بارقه‌های طنزنگاری را می‌یابد چرا باید او را ناگزیر ساخت که با آموختن‌ قالب‌های ناکارآ،این بارقه‌های امیدبخش را خاموش سازد؟با این رویه چگونه می‌توان انتظار پرورش‌ کاریکاتوریست‌های بزرگ را داشت؟ نگاهی به بزرگان کاریکاتور ایران و جهان بیفکنیم:به راستی چند درصد از آنان،چنین آموزش‌هایی قالبی را دیده‌اند و چند درصد،بر اساس اندیشه و احساس آزاد خود،راه را یافته‌اند؟ آیا می‌توان تصور کرد که بسک (Bosk) فرانسوی برای آنکه بسک شود،یعنی بتواند اشکال ساده‌ای از آدمیان را ترسیم کند،الزاما از مسیر فراگیری آناتومی گذر کرده است؟ می‌توان حدس زد که رالف استدمن (Ralph Sleadman) ،کاریکاتورنگار بزرگ انگلیسی،پس از فراگیری‌ آموزش‌های مدرسی،باید با خود کلنجار فراوان می‌داشته تا آموزه‌های گرانجان را سرکوب کند و بتواند احساسات‌ تند و خشن خود را در خطوط سریع،ساده و کج‌ومعوج بنمایاند(تصاویر شماره 4)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.