Skip to main content
فهرست مقالات

از مبارزه «در مرکزیت غرب» تا مبارزه با «مرکزیت غرب» (بررسی و نقد نظریه ‌پردازی «نیکی کدی» درباره انقلاب اسلامی ایران

نویسنده:

(92 صفحه - از 305 تا 396)

خلاصه ماشینی:

"(الف، ص 110) آیا چنین توجیهی قابل قبول است؟ با توجه به این که میرزا حسین خان سپهسالار مردی با زکاوت و هوشمند بود چگونه نمی‌فهمید که این کار موجب وابستگی شدید ایران به انگلیس و تضعیف قدرت دولت مرکزی ایران و تسلط روز افزون انگلیس بر ایران می‌‌شود؟ آیا واقعا می‌توان گفت که هیچ راه دیگری برای رهایی ایران از مخصمة مورد نظر وجود نداشت؟ آیا امکان استفاده از سیاست نیروی سوم و موازنه منفی وجود نداشت؟ آیا امیرکبیر نیز که چند صباحی قبل از میرزا حسین خان در مقام صدراعظمی بود و اصلاحات فراوانی را انجام داد، از همین روش استفاده کرد؟ چرا راه‌های دیگر برای امیرکبیر قابل تصور بود؛ ولی برای میرزا حسین خان سپهسالار قابل تصور نبود؟ چرا امیرکبیر توانست با کوتاه کردن دست استعمارگران، اقدامات مهم اصلاحی زیادی انجام دهد ولی میرزا حسین خان نمی‌توانست؟ نکته این است که به قول فریدون آدمیت، امیرکبیر اصول سیاستش برانداختن نفوذ روس و انگلیس بود اما سپهسالار و امثال وی نه تنها چنین سیاستی نداشتند، بلکه زمینه نفوذ بیشتر آنها را نیز فراهم می‌کردند. [1] طبیعی است عدم مراجعه به منابع دست اول و منابعی غیر از منابع غربی موجب برداشت‌های غلط ایشان از بسیاری از عقاید ایرانیان و شیعیان شده است؛ لذا وی به اشتباهات زیادی دچار شده است که برخی از آن‌ها عبارتند از: شناخت غلط وی در مورد زیدیه (الف، 26) اعتقاد به طرح نظریه غیبت توسط شیعه در زمان عباسیان (الف، ص 28) اعتقاد به حضور روشنفکران در نهضت تنباکو (الف، ص 2 ـ 121) و وجود کارگران صنعت نفت تحت پوشش جبهه ملی (الف، ص 426) اعتقاد به نقش غیر قابل انکار نیروهای چریکی چپ در پیروزی نظامی اول انقلاب (الف، ص 436) عدم حمایت بیشتر اقلیت‌های زبانی کرد و ترک و عرب از امام خمینی?"

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.