Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیلی بر شهرنشینی و جایگاه شهرهای جدید در ایران

نویسنده: ؛ ؛

زمستان 1383 - شماره 75 علمی-پژوهشی (21 صفحه - از 152 تا 172)

کلید واژه های ماشینی : شهر جدید ،انتشارات شرکت عمران شهر جدید ،شرکت عمران شهر جدید ،شهرنشین ،شهری ،جمعیت ،برنامه‌ریزی ،ایران ،نظام شهری ،جمعیت شهرنشین ،توسعه شهری ،جمعیت شهرنشین کشور ،توسعه ،تمرکززدایی ،روابط‌عمومی شرکت عمران شهر جدید ،شهر بزرگ ،هویت ،احداث ،جمعیت شهر ،جایگاه شهر جدید در ایران ،تحول شهری برون‌زا ،طوری‌که جمعیت شهرنشین کشور ،عملکرد ،برنامه‌ریزی شهری ،احداث شهر جدید ،سیاست ،توسعه شهر ،نظام شهری کشور ،شهر جدید ایران ،عملکرد شهر جدید ایران

تحلیلی بر شهرنشینی و جایگاه شهرهای جدید در ایران ابراهیم زاده عیسی,نگهبان ‌مروی محمد تحولات شهری برون‌زا که عمدتا شهرگرا و تمرکزطلب می‌باشد، در سدة اخیر تحولات ساختاری شگرفی را در نظام شهری و شهرنشینی ایران رقم زده است. به طوری‌که جمعیت شهرنشین کشور از حدود 6/20 درصد در سال 1279 به بیش از 3/61 درصد در سال 1375 رسید؛ که این تحول ناشی از گسترش شتابان شهرنشینی در کشور می‌باشد. در عین حال طی این مدت شبکه شهری کشور به هم خورد و تمرکز جمعیت در شهرهای بزرگ مهمترین ویژگی نظام شهری این دوره می‌باشد. ساماندهی و برنامه‌ریزی منسجم به منظور بهبود کیفیت زندگی شهروندان و فضای شهری از یک سو و کنترل و مهار حاشیه‌نشینی و شکل‌گیری شهرک‌های خودرو و بی‌برنامه در اطراف شهرهای بزرگ از سوی دیگر، ضرورت شکل‌گیری و طراحی شهرهای جدید با برنامه را حتمی ساخته است. با این وجود می‌بایست در سیاست‌های کلان توسعه شهری کشور، ضعف مدیریتی در ساختار اداری، ‌اجرایی این شهرها و بالاخره محدودیت‌های ناشی از خلاء هویت در شهرهای جدید، تجدید نظر نمود. رفع این نقیصه‌ها می‌تواند در ارتقاء جایگاه شهرهای جدید در نظام شهری کشور نقش‌آفرین باشد. به طور کلی عمده‌ترین مسائلی که باعث عملکرد ضعیف شهرهای جدید کشور شده‌اند، عبارتند از: نخست: فقدان برنامه‌ریزی منطقه‌ای و توجه صرف به طرح‌های شهری که نتیجه این امر در غالب موارد باعث ایجاد صدمات جبران‌ناپذیر به توان زیست‌محیطی و منابع غیرقابل احیاء بوده است. این عامل متوجه انواع توسعه‌ها و ساخت و سازها می‌شود که در مورد شهرهای جدید نمودی قوی‌تر دارد. دوم: اعلام این مطلب که از سوی وزارت مسکن و شهرسازی که این شهرها بدون کمک دولت ساخته می‌شوند و در نتیجه هیچ یک از بخش‌ها و دستگاه‌های دولتی تعهدی برای پاسخگویی به نیازهای این شهرها ندارد. این امر سبب بار مالی سنگینی برای مدیران شهرهای جدید شده است. سوم: مهمترین مشکل شهرهای جدید در تمام دنیا فقدان هویت است؛ در مورد شهرهای جدید ایران نیز از آن رو که فاقد یک خصیصه متمایز هویتی است هیچ انگیزه غرورآمیزی برای شهروندان آن که خود را وابسته به آن بدانند ایجاد نکرده است.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.