Skip to main content
فهرست مقالات

گفت و گو: عاشورا از منظر فلسفه و عرفان

مصاحبه شونده:

خلاصه ماشینی:

"جنبه دیگر این بحث علت فاعلی است که اگر بخواهیم قهرمان اصلی این واقعه، یعنی شخص سید الشهدا(ع)را از زاویه حکمت و عرفان مورد بررسی قرار دهیم ابتدا باید چند نکته را از نظر بگذرانیم. فلسفه اصلی عزاداریها فقط برای این‌گونه تأثر نیست بلکه برای این است که مردم با اقامه عزا در مصائب سید مظلومان(ع)،به شناخت باطن وجود آن (به تصویر صفحه مراجعه شود) حضرت و نهایتا تقرب هر چه بیشتر به معصومین(ع)نایل شوند. کسانی که فرو رفته در کثرت و منغمر در ظاهر وجودند و چه بسا فرایض اولیه دین را انجام نمی‌دهند،چگونه به خود جرأت می‌دهند که این انحرافات را به اسم عرفان به خود خلق الله بدهند؟ از منظر دیگر نیز به واقعه عاشورا می‌توان نگریست و آن اینکه مقتضای مظهریت انسان کامل برای همه اسمای الهی آن است که به نحوی از انحا،متصف به اموری شود که لازمه آن در طبیعت،سختی‌های ظاهری، مقتول شدن و اسارت و مانند آن است. کسی که فقط نظر به بدن و جسم دارد و لذت و سختی را در حد ادراک حسی می‌فهمد و اگر هم سخن از لذت مافوق حس بگوید صرفا لفاظی کرده،این شخص چطور بفهمد که این سختی‌های جسمانی عاشق در حضور (به تصویر صفحه مراجعه شود) معشوق به معنای واقعی کلمه،عین لذت برای اوست لذا در بعضی روایات است که وقتی مصیبت سختی وارد می‌شد،حضرت خطاب به حق تعالی عرض می‌کرد که: «اینکه در حضور و منظر تو،این کارها می‌شود آن را برایم آسان می‌کند»."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.