Skip to main content
فهرست مقالات

گزارش مختصری از تذکره های مصحفی

نویسنده:

(12 صفحه - از 85 تا 96)

خلاصه ماشینی:

"«گوی سبقت ربود» (1) «کنج عزلت اختیار کرد» (2) «مگر برای بادیه پیمایی آمده بودند» (3) «دندان تأسف به لب رسانید» (4) «پیر من خس است و اعتقاد من بس است» (5) ــ مؤلف به مناسبت رواج زمان خود، بی‌هیچ گونه فاصله عبارات و جملات عربی را با نثر فارسی استعمال نموده است: «کوس لمن الملکی می‌زند» (6) «کوس لمن الملکی درین فن کوفته» (7) «چون کرة چنین اتفاق افتاد» (8) «یوما فیوما» (9) «نوردیده اولی الابصار» (10) «حرف عمرش قضا به کزلک حک به علی رؤس الاشهاد کرده» (11) ــ درین زمان تکرار واژه خیلی کم رواج دارد، اما در زمانی که مصحفی می‌زیسته است، این نوع تکرار واژه‌ها بیشتر رایج بود: «آخر آخر لباس فقیری را بر خود درست کرده» (12) «شیخ از آمد آمد اطلاع یافته» (13) «کم کم خیال شعر فارسی هم کرده» (14) «کم کم خیال به دیگر فنون نیز دارد» (15) «نام این پسر جان جان باید گذاشت» (16) ______________________________ 1. در عقد ثریا قطعه‌یی که برای مظهر جان می‌نویسد، چنین است: پس از سرعتی سر ز جیبی تأمل برآورده گفت «آه مظهر کجایی» (2) 1195 هـ برای سال وفات حاتم می‌گوید: سال تاریخ از خرد جستم ناگه این مصرعه به گوشم خورد که بگو مصحفی چو پرسیدت «آه صد حیف شاه حاتم مرد» (3) 1197 ه دکتر عبدالحق، مرتب هر سه تذکره، در مقدمه نوشته «آن مصحفی بوده که اولین مرتبه در تذکره خود واژه اردو را به کار برده است، قبل از آن زبان ریخته گفته می‌شد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.