Skip to main content
فهرست مقالات

زبان شاعرانه: طرحی نو با تار و پود دیرینه

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : زبان، شاعر، ادب، شعر، واژه، زبان شاعر، زبان شاعرانه، قواعد، محور عمودی، دستور زبان

خلاصه ماشینی: "برای تصریح معنای این گفته مثال‌های چندی،این بار از غزلیات‌ سعدی(برگ‌نیسی،1380)30می‌آوریم تا گفته باشیم به یمن بافتار شعر است که می‌توان: الف)واژهء محذوف را دریافت؛ ب)از یک واژه دو یا بیشتر تفسیر به عمل آورد؛ ج)به معنای ترکیبات واژگانی مهجور در زبان عادی پی‌برد؛ د)ضمیر متصل به اسم را به اسم دیگر ربط داد؛ ذ)عبارت یا جملهء بیانی را پرسشی تلقی نمود؛ س)معنای واژه‌های نقش‌نما و کلمه‌های ربط را تغییر داد؛ ش)تکرار آواهای معینی را شاهد بود؛ ک)واژه را در غیر معنای خود دریافت و یا آن را به لحاظ هجا تقطیع کرد. قواعد همجواری عناصر با یکدیگر در یک نوشته ادبی یا شعر عمدتا از احساس و عواطف گوینده تغذیه می‌شوند،غالبا ناهشیارانه بوده و به‌ مقوله هنر تعلق دارند و همین که این را بپذیریم می‌توانیم با اطمینان‌ < SC > بگوییم که شیوهء بیان شاعر یا فرد ادیب(طرحی که در آن عنصر زبانی با یکدیگر رابطه‌های جانشینی و همنشینی پیدا می‌کنند) پدیدهء بدیع و تکرارناپذیری و فریدی‌35می‌باشد. م. امید مجال تنگ است و سخن بسیار،ولیکن همین قدر بس که شاعر در سرودهء خود طرحی از واژه‌های فصیح ادب فارسی را با کلماتی‌ از زبان گفتار در آمیخته که در رابطه‌های همنشینی با یکدیگر راه‌ را برای تفسیرهای گوناگون باز می‌کند،هر چند در تفسیر شعر، آن صورت وهم‌انگیز از میان برمی‌خیزد و ناپدید می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.