Skip to main content
فهرست مقالات

آرتور و همزادش مروری بر زندگی و نظریه تئاتر آرتو

نویسنده:

(4 صفحه - از 104 تا 107)

خلاصه ماشینی:

"» آرتو در سال 1926،بعد از جدایی از گروه سوررئالیست‌ها،همراه‌ با روژه‌ویتراک و روبرآرون تئاتر آلفردژاری را پایه‌گذاری می‌کند که‌ به مدت سه‌سال به کار خود ادامه می‌دهد. به جز مسئله درک این ابهامات،مسئله‌ دیگری هم به قوت خود باقی است:ایده‌های آرتو تا چه حد بر صحنه‌ قابل اجرا است؟سوزان سونتاگ در کتابش در مورد آرتو می‌نویسد:«آدم‌ می‌تواند از آرتو الهام بگیرد،می‌تواند باالهام از آرتو تغییر کند،ولی هیچ‌ راهی برای کاربرد عملی‌[نظریه‌های آرتو]وجود ندارد. »تناقضی که‌ آرتو با آن مواجه بود این بود که از یک طرف این فقط در تئاتر است که‌ واقعیت فیزیکی اجراگر مستقیما درک می‌شود اما از سوی دیگر فقط در تئاتر زنده است که تکرار تمرین و اجرا باعث از دست‌رفتن امور کاملا بی‌واسطه می‌شود. اما به‌رغم تناقضات و ابهامات ذاتی متون آرتو، آنها به اندازه‌ی کافی از ایده‌های عملی برخوردارند تا دراجرا به کارگرفته‌ شوند؛و به‌رغم اینکه نمی‌توان اسم این آرا و عقاید را سیستم گذاشت‌ دست‌کم می‌توان از آنها برای شکل‌دهی به نوعی رویکرد منسجم عملی‌ استفاده کرد. آرتو در سال 1922 در نامه‌ای به لویی ژووه که قصد اجرای یک تئاتر را داشت می‌نویسد:«نظرت درمورد استفاده از عروسک‌هایی با پنج‌متر قد چیست؟شش‌تای آنها نمایانگر شخصیت‌های تیپیکال نمایشنامه‌اند، با ویژگی‌های مشخص؛آنها ناگهان ظاهر می‌شوند و با مارش نظامی‌ حرکت می‌کنند. اما به‌رغم اینکه زندگی و هنر او آکنده از شکست بود،شاید بتوان گفت که بخش مهمی از تئاتر کنونی و آینده به آرتو تعلق دارد؛همان‌طور که سونتاگ می‌گوید:«آنچه‌ آرتو به‌ارث گذاشت آثار هنری نبود،بلکه حضوری منحصربه‌فرد،شعر، زیبایی‌شناسی تفکر،الهیات‌فرهنگ،و پدیدارشناسی رنج بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.