Skip to main content
فهرست مقالات

گزاره های قرآنی شرایع پیشین در فرآیند فقاهت

نویسنده:

ISC (8 صفحه - از 55 تا 62)

کلید واژه های ماشینی : گزاره‌های قرآنی شرایع پیشین، قرآن، شریعت، شرایع پیشین، اسلام، نسخ، احکام، دین، داستان، نسخ گزاره‌های حکمی شرایع پیشین

خلاصه ماشینی:

"آنچه این نوشتار به آن خواهد پرداخت، پاسخ به این پرسش کلیدی است که آیا پذیرش نظریه نسخ شرایع، مستلزم عدم امکان بهرهوری مطلق از آموزه های آنها در اسلام می باشد یا اینکه این نظریه بر فرض صحت، معنای دیگری نیز دارد و می توان از برخی آموزه های آنها همچنان در اسلام بهره جست؟ همچنین آیا گزاره های داستانی قرآن (قصص) که بخشی از آنها گزارشگر گفتمان حاکم بر شرایع پیشین می باشند، شایستگی استدلال و استنباط در فرایند فقاهت را دارند یا خیر؟ اهمیت و کاربرد این مطلب آنجا جلوه گر می شود که در صورت اثبات و پذیرش آن، پیش فرض ذهنی مفسر و فقیه را در ترسیم گستره آیات حکمی قرآن به هنگامه استنباط احکام بسط داده و توان نصی آن دو را در بیان ادله قرآنی احکام افزایش خواهد داد. علامه طباطبائی این رأی را نادرست خوانده و گفته است: چنین سخنی صحیح نیست; چون جمله «أن اقیموا الدین و لا تتفرقوا فیه» مطلق است، و جهت ندارد ما اطلاق آن را تقیید کنیم، و اگر این طور بود که آنان گفته اند، باید امر به اقامه دین مخصوص باشد به اصول سه گانه دین (توحید، نبوت و معاد) و بقیه احکام را اصلا شامل نشود; چون حتی یک حکم فرعی هم سراغ نداریم که با همه خصوصیاتش در تمامی شرایع وجود داشته باشد، و این معنا با سیاق آیات (شرع لکم من الدین ما وصی به) (شوری: 13)، (وإن هذه أمتکم أمة واحدة وأنا ربکم فاتقون فتقطعوا أمرهم بینهم زبرا) (مؤمنون: 52 و53)، (إن الدین عند الله الإسلام وما اختلف الذین أوتوا الکتاب إلا من بعد ما جاءهم العلم بغیا بینهم) (آل عمران: 19) سازگار نیست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.