Skip to main content
فهرست مقالات

مکاشفه های پیش گویانه (Apocalyptic) هشت کتاب سهراب سپهری

نویسنده:

ISC (20 صفحه - از 65 تا 84)

کلیدواژه ها : سهراب سپهری ،پیش‌گویی ،هشت کتاب ،ادبیات آپوکالیپتیک

کلید واژه های ماشینی : مکاشفه ،سهراب ،ادبی ،کتاب سهراب سپهری ،آپوکالیپس ،مکاشفه‌های پیش‌گویانه ،کتاب مقدس ،مکاشفه یوحنا ،پیش‌گویی ،کتاب ،آخرالزمان ،هشت کتاب ،آینده ،خواب ،رؤیا ،فارسی ،شاعر ،ادبیات جهانی مکاشفه‌های نوسترآداموس ،تفأل و تطیر ،تجلیات مکاشفه‌های پیش‌گویانه ،رویا ،بیان مکاشفه‌های پیش‌گویانه سهراب ،نوعی مکاشفه پیش‌گویانه ،مکاشفه پیش‌گویانه اطلاق ،ادبیات آپوکالیپتیک ،مکاشفه‌های پیش ،حوادث آینده ،کشف ،جهان ،مکاشفه به‌معنی رؤیت حوادث آینده

یکی از انواع ادبی در حوزه متون دینی، به ویژه کتب مقدس، ادبیات آپوکالیپتیک[1] است. آپوکالیپس[2] به نوعی مکاشفه پیش‌گویانه اطلاق می‌شود که مکاشف با توجه به فرهنگ غالب جامعه و باورهای خویش، حوادث آینده و گذشته را با ابزارهای مختلف، رؤیت و در قالب هنر و ادب و با زبان رمزی و سمبلیک بیان می‌کند. نمونه بارز این نوع در کتاب مقدس، «مکاشفه یوحنا» و در ادبیات جهانی مکاشفه‌های نوسترآداموس و در ادبیات فارسی برخی از اشعار شاه نعمت‌الله ولی است. این مسئله در هر دوره از تاریخ هنر و ادب، به ویژه در ادبیات معاصر فارسی نیز جریان داشته است. در این مقاله ضمن نقد و تحلیل این نوع ادبی در گذشته و عوامل پیدایش آن، هشت کتاب سپهری، از این دیدگاه بررسی و بارزترین تجلیات مکاشفه‌های پیش‌گویانه در چند زمینه نظیر رؤیا، تفأل و تطیر و... بررسی و تحلیل می‌شود. نکته مهم این است که سهراب در هشت کتاب علاوه بر معنی نخستین مکاشفه به معنی ثانویه آن یعنی آپوکالیپس نیز نظر دارد و بیش از آنکه به خود پیش‌گویی و حوادث مربوط به آخرالزمان بپردازد، بیشتر به ابزارهای تجلی آن عنایت دارد.

خلاصه ماشینی:

"نکته مهم این است که سهراب در هشت کتاب علاوه بر معنی نخستین مکاشفه به معنی ثانویه آن یعنی آپوکالیپس نیز نظر دارد و بیش از آنکه به خود پیش‌گویی و حوادث مربوط به آخرالزمان بپردازد، بیشتر به ابزارهای تجلی آن عنایت دارد. ک. همان، 335) شاعر در این سیر به مرز عوالم ناشناخته، به مرحله‌ای می‌رسد که تمام کتب اهل کتاب را در درون خویش می‌بیند: «قرآن بالای سرم بالش من انجیل بستر من تورات و زبر/ پوشم اوستا می‌بینم خواب/ بودایی در نیلوفر آب» (سپهری، 1374: 237) سهراب تا این مراحل که در طول مکاشفه‌های عرفانی سیر می‌کند به مرزهای مکاشفه‌های آپوکالیپتیکی نیز وارد شده و از آینده و گذشته خبر می‌دهد. ثانیا آنچه این مقاله در صدد ارائه و طرح مسئله ادبیات آپوکالیپتیک در شعر معاصر به ویژه شعر سهراب بوده بیش از آنکه خود پیش‌گویی و آن هم از نوع حوادث آخرالزمان ـ با توجه به معنای این واژه در حوزه متون دینی ـ باشد، ابزار و روزنه‌های بروز و تجلی این نوع بوده است که از میان موارد ده‌گانه بیشتر بیشتر در قالب رویا و خواب، سروش و صدای غیبی، تفأل و تطیر و راوی دانای کل تجلی پیدا کرده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.