Skip to main content
فهرست مقالات

کرسی های نقد و نظریه پردازی: قرآن، برهان و عرفان (2)

(30 صفحه - از 249 تا 278)

کلید واژه های ماشینی : عرفان، قرآن، دین، شهود، ملاصدرا، عقل، فلسفه، نقد، عرفا، فقه

خلاصه ماشینی: "طرح پرسش درباره علت اختلاف نظر عرفا و فقها با یکدیگر دیبا: در این قسمت از بحث به طرح این پرسش درباره سخنان آقای رمضانی می­پردازیم که ایشان فرمودند اگر شرایط مورد نظر رعایت شود و مراحل تهذیب و تزکیه صورت گیرد، مقتضای قرآن و برهان و عرفان یکی است؛ ولی آیا بزرگانی چون علامه حلی، شیخ مفید و میرزا جواد آقا تهرانی که در مسأله تهذیب و تزکیه نفس کمتر از محی الدین نیستند و شرایطی را که مد نظر شما در عرفان است، رعایت کرده‌اند، چرا در مقتضای فهم قرآن با هم اختلاف نظر دارند؟ منظور از عرفان در این مباحث، عرفان نظری است یزدان پناه: ابتدا توجه می­کنم به این که فرمودید نظریه ما، همان نظریه رایج است و گروه نقد در موضع نظریه پردازی‌اند و این مباحث همواره در حوزه مطرح بوده است. اشکال به تطبیق مفاهیم کلی عرفانی بر یک مسلک خاص دیبا: بنده یک جمع بندی کلی از صحبتهای گروه نقد باید عرض کنم که ناظر به این بحث بود و آن این است که ما با آنکه می‌پذیریم در قرآن و متون دینی دعوت به تعقل و راه دل شده است، اما آنچه مهم است، تعیین مصداق است؛ یعنی تعقلی که قرآن به آن دعوت کرده است، آیا همان مکاتب فلسفی رایج هستند و آیا دعوت شریعت برای پیمودن راه دل لزوما همان عرفان محی الدین است یا نه؟ به نظر می‌رسد که نوعی مصادره به مطلوب در اینجا اتفاق افتاده است و ما از تعیین یک مفهوم به تعیین مصداقی خاص رسیده‌ایم که آقایان نظریه پرداز باید به این پاسخ بگویند که ما به چه دلیل این مفهوم را بر این مصداق تطبیق می‌کنیم و تطبیق‌های دیگر را نمی‌پذیریم؛ به گونه‌ای که اگر شخص دیگری احیانا شهودی را ادعا کند، ما آن شهود را نپذیریم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.