Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به هنرهای شمایلی عاشورا

نویسنده:

(26 صفحه - از 97 تا 122)

کلید واژه های ماشینی : هنر، شمایل، دین، عاشورا، هنرهای شمایلی عاشورا، تصویر، خدا، نگاه، شمایل‌نگاری، نمادها

خلاصه ماشینی:

"در سه دین ابراهیمی دیگر هنر نباید به تبیین مسائل خداشناسی، هستی‌شناسی، انسان‌شناسی و معادشناسی وارد شود؛ البته هنر که از نخستین روزهای حیات بشر با او بود، (همان‌طور که اولین یادگارهای باقی‌مانده از اندیشه‌ انسان‌اولیه، نقاشی‌های غارها است) نابود نمی‌شود، ولی جایگاه تبیینی خود را از دست می‌دهد و به مسائل روزمره و هنر غیرتبیینی بدل می‌گردد و از آن به بعد است که کتب الاهی باید پاسخگوی نیازهای معرفت‌شناسانه انسان باشد؛ البته جایگاه تبیین‌گری او نیز کاملا از بین نمی‌رود؛ چنان‌که به طور مثال در قرن 8 میلادی یوحنای دمشقی با استدلال اینکه شمایل و مجسمه برای مردم بی‌سواد ارزش کتاب مقدس را دارد، جواز استفاده از شمایل‌نگاری را می‌دهد یا حتی می‌توان گفت امروزه نیز برای افرادی که بی‌سواد یا کم‌سواد باشند، به دلیل اینکه خط و کتابت برای ایشان چندان به کار نمی‌آید، سبب می‌شود این قشر دوباره به هنر به عنوان ابزاری تبیین‌گر برای مسائل دینی خود نگاه کنند. البته نکته این‌جا است که بدانیم با وجود اینکه بسیاری از این نمادها شکلی قدیمی دارند، اما در طول تاریخ خود بسته به آنکه در چه دورانی قرار می‌گیرند، تغییر می‌کنند‌؛ چنان‌که عیسی در شمایل‌های مقدس مسیحی گاه به صورت کاملا طبیعت‌گرایانه ظاهر می‌شود و گاه با اشکالی اغراق‌آمیز؛ به طور مثال مسیح در سبک گوتیک، سیمای زنانه پیدا می‌کند که سبب آن، ترکیب رنجی که می‌کشد با عنصر زیبایی او است که در عین مرگ ظاهری، حیات نو و جاودانه‌ای را نشان می‌دهد؛ اما در عصر رنسانس او را با عضلاتی مردانه و قدرتمند می‌کشند که هیچ اثری از رنجوری مسیح سبک گوتیک در آن نیست؛ زیرا عیسی، عیسی‌ای دوران اومانیسم و رنسانس، نماینده انسان برتر آن دوران است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.