Skip to main content
فهرست مقالات

نقدی بر کتاب قرائت آرامی ـ سریانی قرآن

نویسنده:

مترجم:

(9 صفحه - از 120 تا 128)

خلاصه ماشینی:

"لوگزنبرگ گمان می‌کند چنانچه این کلمه را گرته‌برداری آوایی از م ت ل ء (2) (= مثلی (3) ) سریانی که جمع است، بدانیم، جمله خود به خود اصلاح شده چنین معنی می‌دهد: آیا این مثالها باهم برابرند (فعل در حالت تثنیه)؟ به گفته مؤلف، برگردان این آیه به زبان عربی امروزی چنین می‌شود: هل یستویان المثلان! اما اگر ساختار جمله را مرکب و مختلط فرض کنیم (چراکه فعل هدی نخست با حرف "إلی" متعدی شده و سپس دو مفعول گرفته است)، در آن صورت معنای آیه این می‌شود: «به راستی پروردگارم مرا به راهی راست، به دینی استوار هدایت کرده است». من هم اخیرا خود بر همین روش در یک سخنرانی (تابستان 2000) بحث مفصلی کرده‌ام (7) ، اما تفاوتم با لوگزنبرگ در اینجاست که از اشاره به این مطلب خودداری نکرده‌ام که این حدس و پیشنهاد نخستین بار سالها پیش از سوی مارگولیوث (8) و آرنز (9) ارائه شده است و همچنین این ادعای پوچ را مطرح نکرده‌ام (که مؤلف در ص 39 می‌کند) که "حنیف" عربی گرته‌برداری از ح ن پ ا (10) ی سریانی است، آن هم با وجود این امر که در کلمه عربی، یک مصوت بلند "ای" وجود دارد که در سریانی‌اش هیچ اثری از آن نیست. اما همین نکته که در ریشه عربی "غین" و در ریشه آرامی "عین" آمده است، نیک روشن می‌کند که آن ______________________________ 1- شاید مناسب‌تر این باشد که مراد مؤلف را نه تلفظ، بلکه خط و کتابت بدانیم، چون در آن زمان الف میانی را تقریبا هیچ‌گاه نمی‌نوشتند: کتب کتاب."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.