Skip to main content
فهرست مقالات

رابطه نگرش دینی و همسازی اجتماعی دانشجویان

نویسنده:

ISC (10 صفحه - از 331 تا 340)

کلیدواژه ها :

جنس ،نگرش دینی ،همسازی اجتماعی ،وضعیت‌ تأهل

کلید واژه های ماشینی : نگرش دینی و هم‌سازی اجتماعی، دانشجویان، هم‌سازی اجتماعی دانشجویان، نگرش دینی، دختران، جنس، رابطه نگرش دینی، سازش، نگرش دینی دانشجویان دختر، پژوهش

پژوهش حاضر با هدف مطالعه رابطه نگرش دینی و همسازی اجتماعی‌ با توجه به جنس و وضعیت تأهل دانشجویان شکل گرفت.بدین‌منظور گروه نمونه‌ای به حجم 424(192 دختر و 232 پسر)دانشجوی‌ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب با روش نمونه‌برداری چند مرحله‌ای انتخاب شدند.ابزار پژوهش،مقیاس نگرش دینی و مقیاس‌ همسازی اجتماعی بل بود.نتایج تحلیل همبستگی پیرسون و آزمون t رابطه منفی معنادار(0/0> P )وجود داشت و نگرش دینی دانشجویان‌ دختر قویتر از پسران بود.درحالی‌که در همسازی اجتماعی تفاوتی از لحاظ جنس به دست نیامد.نتایج رگرسیون حاکی از عدم پیش‌بینی‌ سازش یافتگی اجتماعی براساس نگرش دینی و جنس بود.آزمون‌ میانه نیز تفاوتی بین نمره‌های دانشجویان متأهل و مجرد در میزان‌ نگرش دینی و همسازی اجتماعی نشان نداد.

خلاصه ماشینی: "پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نگرش دینی و همسازی اجتماعی با در نظر گرفتن متغیرهای تعدیل‌کننده جنس و وضعیت‌ تأهل شکل گرفت تا امکان پاسخگویی به پرسشهای زیر فراهم شود: 1-آیا نگرش دینی با همسازی اجتماعی در دانشجویان‌ رابطه دارد؟ 2-آیا نگرش دینی بر پایه جنس،همسازی اجتماعی‌ دانشجویان را پیش‌بینی می‌کند؟ 3-آیا بین دانشجویان دختر و پسر در نگرش دینی و همسازی اجتماعی تفاوت وجود دارد؟ 4-آیا میزان نگرش دینی و همسازی اجتماعی در دانشجویان متأهل و مجرد تفاوت است؟روش پژوهش حاضر از نوع طرحهای توصیفی است که با روش همبستگی اجرا شده است. بررسی به تفکیک‌ جنس نشان داد که رابطه بین این دو متغیر در گروه‌ دختران معنادار است و بدین‌معنا که هرچه نگرش دینی‌ در گروه دختران بیشتر باشد،سازش یافتگی اجتماعی‌ آنان ضعیف‌تر است؛درحالی‌که بین نگرش دینی و سازش یافتگی اجتماعی در کل و دانشجویان پسر رابطه‌ معنادار وجود ندارد. بنابراین می‌توان از خود پرسید که چگونه می‌توان فقدان‌ رابطه این دو متغیر را تبین کرد؟به نظر می‌رسد که‌ پاسخ را باید در نوع جهت‌گیری دینی و شیوه‌های مقابله‌ افراد جستجو کرد و همراه با پرین(2000)این نکته را پذیرفت که فقط دانشجویان واجد جهت‌گیری دینی‌ درونی،رفتار درستکارانه دارند و در همین گروه است که‌ رابطه معکوس نادرستی به منزله یک رفتار سازش نایافته‌ با دین درونی مشاهده می‌شود(استورچ و استورچ، 2001). اما سایر یافته‌های پژوهش حاضر از جمله بالا بودن‌ نگرش دینی دانشجویان دختر،عدم تفاوت دانشجویان‌ دختر و پسر در سازش یافتگی اجتماعی،عدم تفاوت‌ دانشجویان متأهل و مجرد در نگرش دینی و سازش- یافتگی اجتماعی را چگونه می‌توان تبیین کرد؟ یافته اول پژوهش حاضر مبنی بر بالاتر بودن نمره‌ نگرش دینی دختران با بسیاری از نتایج به دست آمده از پژوهشهای پیشین همخوان است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.