Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه سه روش کاهش چاقی شکمی

نویسنده: ؛ ؛ ؛

بهار و تابستان 1379 - شماره 17 (8 صفحه - از 25 تا 32)

کلید واژه های ماشینی : افزایش میزان بافت چربی ،چاقی شکمی ،کاهش چاقی شکمی ،رژیم غذایی ،BMI ،کاهش چاقی ،WHR ،رژیم کم‌کالری ،شکمی ،کنترل چاقی ،چربی بدن ،چاقی عمومی ،کم‌کالری ،رژیم و ورزش توأم ،غذایی ،کاهش چاقی عمومی ،بیماری‌های قلبی ،کاهش چاقی مشخص ،کاهش BMI ،عاملی خطرساز در بروز ،قلبی ،کاهش وزن ،چاقی مشخص ،گروه کنترل ،رژیم و ورزش ،گروه رژیم و ورزش ،فعالیت ورزشی ،کاهش WHR ،ورزش و رژیم ،غذایی کم‌کالری

چاقی یکی از بزرگ ترین مشکلات زندگی ماشینی امروز است. چاقی، سندرمی است که با افزایش میزان بافت چربی در بدن مشخص شده و از عوامل خطرساز بسیاری از بیماری ها، نظیر بیماری قلبی – عروقی، سرطان، دیابت، پرفشاری خون، سنگ کیسه صفرا و افزایش چربی های خون می باشد. چاقی توسط اندازه گیری فاکتورهای مختلف، نظیر شاخص جرم بدن (BMI) و نسبت محیط لگن/محیط شکم (WHR) که نشان دهنده چاقی شکمی است، تعیین می گردد. با توجه به اهمیت رژیم غذایی کم کالری و همچنین افزایش فعالیت بدنی در کاهش چاقی، تصمیم بر آن شد تا با مقایسه رژیم کم کالری، ورزش، ترکیب آن دو رژیم و ورزش توام و گروه کنترل، بهترین روش در جهت کنترل چاقی مشخص گردد. تعداد 60 مرد 50-20 ساله که به باشگاه بدنسازی فولاد مبارکه مراجعه کرده و دارای BMI بین 40-25 بودند (درجه 1 و 2 چاقی) و سابقه بیماری دیگری نداشتند، به طور تصادفی به چهار گروه مساوی تقسیم گردیدند. پس از جلب توافق آزمودنی ها، به گروه اول رژیم کم کالری (500 کالری در روز کمتر از انرژی محاسبه شده برای فرد)، به گروه دوم، ورزش و رژیم معمولی (سه جلسه در هفته و هر بار 2-1.5 ساعت ورزش های هوازی) و به گروه سوم، رژیم کم کالری و ورزش توصیه گردید. به گروه چهارم نیز رژیم غذایی معمولی (عدم کنترل کالری) توصیه گردید. گروه اول و چهارم تا سه ماه فعالیت بدنی خود را تغییر ندادند. وزن، قد، دور شکم (حد اوسط خط کمر و بالای استخوان لگن خاصره) و دور لگن (در بزرگترین قسمت تروکانتر استخوان فمور) این افراد را در ابتدا و هر دو هفته یک بار به مدت سه ماه اندازه گیری شد. میانگین کاهش BMI چهار گروه طی مطالعه، به ترتیب 2.5±1، 2±0.8، 4.8±1.3 و 1.1±0.33 بود؛ همچنین کاهش WHR افراد هر گروه، به ترتیب 0.03±0.01، 0.04±0.02، 0.11±0.07 و بدون تغییر بود و مقایسه کاهش BMI و WHR گروه سوم با هر سه گروه، اختلاف معنی داری را نشان داد (P<0.05). همچنین اختلاف کاهش BMI در گروه اول با گروه کنترل نیز معنی دار بود. با مقایسه روش های مختلف کاهش چاقی مشخص گردید که رژیم کم کالری در جهت کاهش چاقی عمومی (BMI بالا) موثر می باشد؛ ولی از آنجا که چاقی شکمی عاملی خطرساز در بروز بسیاری از بیماری ها، خصوصا بروز بیماری های قلبی است، ترکیب ورزش و رژیم غذایی در کنترل چاقی موثرتر می باشد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.