Skip to main content
فهرست مقالات

کنایه در قرآن

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : کنایه، قرآن، بلاغت، کنایه در قرآن، لفظ، قمشه‌ای، تعبیر کنایی، زبان عربی، القرآن، مکارم

خلاصه ماشینی: "او می‌گوید: «المراد بالکنایة ان یرید المتکلم اثبات معنی من المعانی، فلا یذکره باللفظ الموضوع له فی اللغة، ولکن یجیئ الی معنی هو تالیه و ردفه فی الوجود، فیؤمی به الیه ویجعله دلیلا علیه»؛ (2) یعنی منظور از کنایه این است که گوینده می‌خواهد معنایی را اثبات کند ولی آن را با لفظی که در لغت برای آن وضع شده است، بیان نمی‌کند، بلکه معنایی را می‌آورد که در عالم وجود تابع و همردیف آن است و به وسیله آن به معنای مورد نظر اشاره می‌کند و آن را دلیل آن معنی قرار می‌دهد. *** اکنون باید ببینیم در ترجمه آیاتی که کنایه در آنها به کار رفته است، چه باید کرد؟ در اینجا باید توجه داشت که اگر آن تعبیر کنایی در زبان دوم معادل یا مشابه دارد، باید آن را به همان صورت ترجمه کرد و اگر معادل ندارد، باید اصل مطلب را بیان کرد، و از ترجمه تحت اللفظی پرهیز نمود، زیرا ترجمه تحت اللفظی برای خواننده مفهوم نیست و گاه ممکن است حالت طنز به خود گیرد. (مجتبوی) آیا کسی [را شریک خدا می‌کنند] که در زر و زیور پرورش یافته و در [هنگام] مجادله، بیانش غیر روشن است؟ (فولادوند) آیا کسی که در زر و زیور پرورده می‌شود [دختر] که در جدل هم ناتوان است [شایسته نسبت دادن به خداوند است؟] (خرمشاهی) در بیشتر ترجمه‌ها همان تعبیر کنایی آیه، به صورتهای گوناگون ترجمه شده است ولی دلالت روشنی بر معنای مورد نظر آیه ندارد، چون منظور از این تعبیر کنایی دخترانند که مشرکان فرشتگان را به عنوان دختران خدا تلقی می‌کردند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.