Skip to main content
فهرست مقالات

تأثیر شخصیت شیخ طوسی بر آرای فقهای پس از خود

نویسنده: ؛

بهار و تابستان 1385 - شماره 2 (18 صفحه - از 63 تا 80)

کلیدواژه ها : ابن ادریس ،اخباری ،اهل حدیث ،شیخ طوسی ،عصر مقلده ،فقه شیعی

کلید واژه های ماشینی : شیخ طوسی ،ابن ادریس ،فقها ،طوسی ،شخصیتی شیخ طوسی ،ادریس ،فقه شیعه ،ابن ادریس حلی ،ابن ادریس به شیخ ،شخصیتی شیخ ،خبر واحد ،سید مرتضی ،حجیت خبر واحد ،فقه و اجتهاد ،عصر مقلده ،فقهی ،مقلده ،سرعت رشد ،فقهای شیعه ،آرای شیخ ،جاذبه شخصیتی شیخ ،باب اجتهاد ،وفقه و رکود ،آقا بزرگ ،مرتضی ،اثر فقهی ،حجیت خبر ،وفات شیخ ،ابن زهره ،مقام علمی

فقه ازجمله علومی است که با تاریخچه بیش از هزار ساله، پویایی و تحول خود را در بستر زمان حفظ کرده و پاسخگوی نیازهای جامعه بوده است.با این حال، در برهه‌هایی از زمان، بنا به علل و عوامل خاصی دچار وفقه و رکود نسبی گشته از سرعت رشد و بالندگی آن کاسته شده است.در میان این عوامل، جاذبه و تأثیر شخصیت فقها، عامل مهمی به شمار می‌رود که کمتر بدان توجه شده است.این مقاله به تبیین نقش این عامل در رکود نسبی و کندی سرعت رشد و بالندگی فقه و اجتهاد در عصر«مقلده» می‌پردازد که شامل حدود یک صد سال از زمان وفات شیخ طوسی(ره)تا زمان ابن ادریس حلی است.نویسنده بر این نکته تأکید می‌کند که فقها در عین بهره‌گیری از نظریات علمای سلف، هیچ‌گاه نباید تحت تأثیر نام و شهرت و عظمت مقام علمی آنان قرار گرفته، از تفکر اصولی و اجتهادی و پاسخ‌گویی به نیازهای جامعه در چارچوب شرایط زمان و مکان خود باز مانند؛چرا که باب اجتهاد برای آگاهان به این فن، همواره مفتوح و هر فقیهی هر چند ماهر، فقیه زمان خود و نه زمان آینده است.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.