Skip to main content
فهرست مقالات

تاثیر تمرینات استقامتی و مقاومتی بر ملکولهای چسبان محلول در گردش خون مردان سالم نسبتا چاق

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (10 صفحه - از 49 تا 58)

کلیدواژه ها :

تمرینات استقامتی ،تمرینات مقاومتی ،مردان نسبتا چاق ،ملکولهای چسبان

کلید واژه های ماشینی : تمرینات، ملکولهای چسبان، گروه تمرین مقاومتی و استقامتی، تمرینات مقاومتی و استقامتی، استقامتی ملکولهای چسبان سرمی، سلکتین، مقاومتی بر ملکولهای چسبان، تمرینات استقامتی و مقاومتی، تمرینات استقامتی، اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی

هدف این تحقیق عبارت است از بررسی اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر ملکولهای چسبان سرمی در مردان نسبتا چاق.به این منظور 24 مرد نسبتا چاق انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در 3 گروه تمرینات استقامتی(8- n) ، تمرینات مقاومتی(8- n) ، و گروه کنترل(8- n) قرار گرفتند.گروههای تمرین مقاومتی و استقامتی به مدت 13 هفته تحت تأثیر تمرینات بودند.تمرینات استقامتی عبارت بود از دویدن با شدت 75-85 درصد حداکثر ضربان قلب آزمودنیها و تمرینات مقاومتی شامل 11 ایستگاه تمرین با وزنه که هر جلسه 4 ست با 12 تکرار و با شدت 50-60 درصد MRI انجام می‌شد.نم.نه‌های خونی قبل و بعد از تمرین گرفته شد. 1-MACI و E- سلکتین سرمی با روش الیزا اندازه‌گیری شده است.تحلیل داده‌ها با روش آزمون‌ AVONAM نشان داد تمرینات هوازی به‌طور معناداری به کاهش 69/17 درصدی در 1-MACI و 6/27 درصدی در E- سلکتین انجامید و تمرینات مقاومتی به‌طور معناداری 75/26 درصد از 1-MACI و 2/30 درصد از E- سلکتین مردان نسبتا چاق کاست.دو گروه تمرین مقاومتی و استقامتی در 1-MACI و E- سلکتین سرمی تفاوت معناداری با یکدیگر نداشتند.در مجموع از این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت تمرینات مقاومتی و استقامتی ملکولهای چسبان سرمی را کاهش می‌دهد.

خلاصه ماشینی:

"تمرینات استقامتی عبارت بود از دویدن با شدت 75-85 درصد حداکثر ضربان قلب آزمودنیها و تمرینات مقاومتی شامل 11 ایستگاه تمرین با وزنه که هر جلسه 4 ست با 12 تکرار و با شدت 50-60 درصد MRI انجام می‌شد. به نظر می‌رسد در بین سایتوکینهای مختلف عامل نکروزکننده تومور- آلفا(-FNT) و اینترلوکین-6 6-LI) نقش اصلی را ایفا می‌کنند زیرا در بافت چربی تولید و رها می‌شوند 17 ، بر عملکرد اندوتلیال اثر می‌گذارند 5 ، تولید یا بیان ژنی شیموکینها و ملکولهای چسبان را تحریک می‌کنند، و نقطه شروع فرایند آتروژنیک (ایجاد آترواسکلروز)اند 16 . همچنین نشان داده شده که ملکولهای چسبان در دیابت نوع دوم، بیماریهای قلبی-عروقی، و بخصوص تصلب شرایین نقش دارند و با افزایش غلظت این ملکولها فرد بیشتر با خطر این بیماریها مواجه می‌شود 1 . حال با این تفاسیر آیا تمرینات ورزشی بر ملکولهای چسبان تأثیر مثبتی دارند و باعث کاهش غلظت این ملکولها در گردش خون می‌گردند؟دو نمونه تمرین مقاومتی و استقامتی با شدتهای مختلف چه تأثیری بر ملکولهای چسبان دارند؟ روش‌شناسی روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. اصل اضافه باز به گونه‌ای طراحی شده بود که بعد از هر 4 هفته تمرین، آزمون تکرار بیشینه برای هر فرد در هر ایستگاه انجام شود و مقدار وزنه براساس آن تنظیم گردد. درباره ساز و کارهای کاهش‌ 1-MACI و E - سلکتین بعد از تمرینات مقاومتی و استقامتی، به نظر می‌رسد این کاهش به کاهش درصد چربی بدن آزمودنیها مربوط باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.