Skip to main content
فهرست مقالات

تاثیر تمرینات استقامتی و مقاومتی بر ملکولهای چسبان محلول در گردش خون مردان سالم نسبتا چاق

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (10 صفحه - از 49 تا 58)

کلیدواژه ها : تمرینات استقامتی ،تمرینات مقاومتی ،مردان نسبتا چاق ،ملکولهای چسبان

کلید واژه های ماشینی : تمرینات ،ملکولهای چسبان ،گروه تمرین مقاومتی و استقامتی ،تمرینات مقاومتی و استقامتی ،استقامتی ملکولهای چسبان سرمی ،سلکتین ،مقاومتی بر ملکولهای چسبان ،تمرینات استقامتی و مقاومتی ،تمرینات استقامتی ،اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی ،تمرینات مقاومتی ،تمرینات هوازی ،چاق ،استقامتی بر ملکولهای چسبان ،MACI ،ملکولهای چسبان محلول ،سرمی ،گروه تمرینات استقامتی ،اندوتلیال ،سلکتین سرمی تفاوت معناداری ،کاهش درصد چربی بدن ،تمرینات استقامتی عبارت ،ضربان قلب آزمودنیها و تمرینات ،بررسی اثر تمرینات مقاومتی ،قلب آزمودنیها و تمرینات مقاومتی ،درصد چربی بدن ،هفته ،آزمون ،اثر تمرینات استقامتی و مقاومتی ،بدن

هدف این تحقیق عبارت است از بررسی اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر ملکولهای چسبان سرمی در مردان نسبتا چاق.به این منظور 24 مرد نسبتا چاق انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در 3 گروه تمرینات استقامتی(8- n) ، تمرینات مقاومتی(8- n) ، و گروه کنترل(8- n) قرار گرفتند.گروههای تمرین مقاومتی و استقامتی به مدت 13 هفته تحت تأثیر تمرینات بودند.تمرینات استقامتی عبارت بود از دویدن با شدت 75-85 درصد حداکثر ضربان قلب آزمودنیها و تمرینات مقاومتی شامل 11 ایستگاه تمرین با وزنه که هر جلسه 4 ست با 12 تکرار و با شدت 50-60 درصد MRI انجام می‌شد.نم.نه‌های خونی قبل و بعد از تمرین گرفته شد. 1-MACI و E- سلکتین سرمی با روش الیزا اندازه‌گیری شده است.تحلیل داده‌ها با روش آزمون‌ AVONAM نشان داد تمرینات هوازی به‌طور معناداری به کاهش 69/17 درصدی در 1-MACI و 6/27 درصدی در E- سلکتین انجامید و تمرینات مقاومتی به‌طور معناداری 75/26 درصد از 1-MACI و 2/30 درصد از E- سلکتین مردان نسبتا چاق کاست.دو گروه تمرین مقاومتی و استقامتی در 1-MACI و E- سلکتین سرمی تفاوت معناداری با یکدیگر نداشتند.در مجموع از این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت تمرینات مقاومتی و استقامتی ملکولهای چسبان سرمی را کاهش می‌دهد.

خلاصه ماشینی:

"تمرینات استقامتی عبارت بود از دویدن با شدت 75-85 درصد حداکثر ضربان قلب آزمودنیها و تمرینات مقاومتی شامل 11 ایستگاه تمرین با وزنه که هر جلسه 4 ست با 12 تکرار و با شدت 50-60 درصد MRI انجام می‌شد. به نظر می‌رسد در بین سایتوکینهای مختلف عامل نکروزکننده تومور- آلفا(-FNT) و اینترلوکین-6 6-LI) نقش اصلی را ایفا می‌کنند زیرا در بافت چربی تولید و رها می‌شوند 17 ، بر عملکرد اندوتلیال اثر می‌گذارند 5 ، تولید یا بیان ژنی شیموکینها و ملکولهای چسبان را تحریک می‌کنند، و نقطه شروع فرایند آتروژنیک (ایجاد آترواسکلروز)اند 16 . همچنین نشان داده شده که ملکولهای چسبان در دیابت نوع دوم، بیماریهای قلبی-عروقی، و بخصوص تصلب شرایین نقش دارند و با افزایش غلظت این ملکولها فرد بیشتر با خطر این بیماریها مواجه می‌شود 1 . حال با این تفاسیر آیا تمرینات ورزشی بر ملکولهای چسبان تأثیر مثبتی دارند و باعث کاهش غلظت این ملکولها در گردش خون می‌گردند؟دو نمونه تمرین مقاومتی و استقامتی با شدتهای مختلف چه تأثیری بر ملکولهای چسبان دارند؟ روش‌شناسی روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. اصل اضافه باز به گونه‌ای طراحی شده بود که بعد از هر 4 هفته تمرین، آزمون تکرار بیشینه برای هر فرد در هر ایستگاه انجام شود و مقدار وزنه براساس آن تنظیم گردد. درباره ساز و کارهای کاهش‌ 1-MACI و E - سلکتین بعد از تمرینات مقاومتی و استقامتی، به نظر می‌رسد این کاهش به کاهش درصد چربی بدن آزمودنیها مربوط باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.