Skip to main content
فهرست مقالات

منریسم

نویسنده:

(1 صفحه - از 26 تا 26)

کلید واژه های ماشینی : منریسم، هنر، معماری، رنسانس، جایگزینویژگی‌های هنر رنسانس، نقاشی، پاکباز، ایتالیا، سبک، فیگور

خلاصه ماشینی:

"منریسم هادی خاوری «منریسم1»(شیوه گرایی)اصطلاحیاست که از سده‌ی هفدهم در هنر و ادبیاترایج شد و به تدریج به کار بست تصنعی،افراطی و تظاهرآمیز شگردهای هر سبکهنری اطلاق گردید. ازسده‌ی هفدهم نابغه‌ی اول سده‌ی بیستم،هنر ایتالیایی دوره‌ی مورد بحث را(بهاستثنای نقاشی ونیزی)نوعی انحطاط ونزول از اوج هنر کلاسیکی که بامیکل آنژ در سقف نمازخانه‌ی سیستین ورافائل در استانزای واتیکان حاصل شد،می‌دانستند[چیلوز،1380:165]. شگردهای خاصنقاشان منریست،چون درازنماییپیکره‌ها،حرکت‌های پرپیچ و تاب،اختلاف تناسب‌ها و قیاس‌ها،رنگ‌هایناملایم،شلوغی و نبود تقارن درترکیب‌بندی،یکسره با منطقزیبایی‌شناسی رنسانس در تعارض بودند [پاکباز،1379:544 و 543]. از آن‌جا کهمنریسم تریبا فقط به فیگور انسانیمی‌پرداخت،اندام و اجزا آن،جایگزینویژگی‌های هنر رنسانس شد. معماری منریست به سبب عدول ازقواعد کلاسیکی تعادل،نظم و هماهنگی،با معماری رنسانس تفاوت داشت. طرحمیکلانژ برای دهلیز کتاخانه‌ی لرنتو درفلورانس(1523)را می‌توان پیش درامدیبرای معماری منریست دانست،ولی آثارجولیو رمانو نمونه‌های شاخصی از اینسبک معماری بودند. در واقع،او با بناکردن«پالاتو دل تو»(در مانتوآ)،الگوییبرای معماران سده‌ی شانزدهم پدید آوردکه نه فقط در ایتالیا،بلکه در انگلستان وفرانسه پذیرفته شد[پاکباز،1379:543]."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.