Skip to main content
فهرست مقالات

as تأثیر برنامه حرکت درمانی بر روی بیماران مبتلا به

نویسنده:

ISC (10 صفحه - از 121 تا 130)

کلیدواژه ها :

حرکت درمانی ،بیماری AS ،توانایی های فیزیکی

کلید واژه های ماشینی : بیماران، درمانی، ستون مهره‌ها، درد، تنفسی، حرکت درمانی، تغییر شکل ستون مهره‌ها، تمرینات، عملکرد قابلیت‌های حرکتی ستون مهره، بازتوانی

بیماریAS ،با رشد تدریجی دردهای ریشه ی عصبی تبدر قسمت های مختلف ستون مهره ها شروع می شود وسبب افزایش محدودیت حرکتی وتغییر شکل ستون مهره ها می گردد که این امر موجب کاهش قابلیت انبساط پذیری قفسه ی سینه ونیز توان هوازی در بیماران می شود. در راستایدرمان این بیماری،روش های مختلفی پیشنهاد گردیده است .حرکت درمانی از جمله ی این روش هاست که ممکن است جریان روند پاتولوژیکی بیماران را از طریق تسهیل وضعیت عملکرد دستگاه حرکتی ،قلبی ،عروقی ونیز تنفسی،کاهش دهد. اما اتخاذ یک روش حرکت درمانی مؤثر،کاری است بسیار مهم ودقیق که به عواملی چون روند بیماری ، وجود علائم درد،نوع تغییر شکل ستون مهره ها ونیز وضعیت سیستم تنفسی وقلبی عروقی بستگی دارد. بررسی حاضر،در پی یافتن یک روش حرکت درمانی به منظور کمک به این گونه بیماران جهت بهبودی وامکان بازگشت آنها به فعالیت های حرفه ای شغلی سابق خود است.

خلاصه ماشینی: "در اغلب بررسی‌های صورت گرفته توسط برخی متخصصان در سال 1998،مشخص شده است که تنها درمان با کمک روش پزشکی نمی‌تواند باعث کاهش روند بیماری و در نهایت بهبود عملکرد قابلیت‌های‌ حرکتی و جسمانی بیماران گردد(5 و 8)،بلکه نیازمند به کارگیری روش‌هایی چون حرکت درمانی و فیزیگال تراپی در یک مجموعهء بازتوانی و توانبخشی است. (1)- Schober test (2)- Tomakidi test نتایج و یافته‌های تحقیق نتایج حاصل از بررسی‌های صورت گرفته،نشان می‌دهد که همهء تحت بررسی از جمله‌ قابلیت حرکتی در مفاصل،کارایی عملکرد سیستم قلبی-تنفسی و نیز درد،بعد از گذراندن دورهء درمانی‌ در بیماران تحت درمان با روش پیشنهادی به نحوهء مطلوب‌تری بهبود یافته است. داده‌های به دست آمده از بررسی‌های آنتروپومتریک و بیومکانیک(جدول 3)،نشان می‌دهد که‌ در ابتدای مرحلهء اولیهء بازتوانی،دامنهء هایپراکسنش در ستون مهره‌ها در حالتی که بیمار به صورت‌ خوابیده بر روی شکم قرار داشته،در هردو گروه تحت مطالعه،به صورت متوسط در حدود 14 سانتی‌متر بوده است،درحالی که با گذشت 3 ماه و در انتهای مرحلهء سوم(یا به عبارتی پایان دورهء درمانی)،این میزان در گروه اول با روش متداول برابر با 20 سانتی‌متر و در همان زمان در گروه دوم به‌ 28 سانتی‌متر رسیده است. جدول 3-دامنهء حرکتی ستون مهره‌ها در بیماران طی روند بازتوانی (به تصویر صفحه مراجعه شود) در خصوص فلکش ستون مهره‌ها براساس تست شوبر میزان انعطاف‌پذیری در حرکت خم‌ شدن تنه به جلو در گروه دوم(روش پیشنهادی)نسبت به گروه اول تا 2 برابر افزایش یافته است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.