Skip to main content
فهرست مقالات

عوامل همبسته با کاهش کارایی قلبی- تنفسی در ارتفاع

نویسنده:

ISC (16 صفحه - از 43 تا 58)

کلیدواژه ها : ارتفاع ،اشباع اکسیژن خون سرخرگی با هموگلوبین ،اکسیژن مصرفی بیشینه ،بیماری کوه گرفتگی حاد ،کارایی قلبی – تنفسی ،هیپوکسی

کلید واژه های ماشینی : استراحتی ،تنفسی ،اکسیژن ،کاهش کارایی قلبی ،نفس ،SaO ،عوامل همبسته با کاهش کارایی ،میانگین ،میانگین استراحتی در ارتفاع ،درصد کاهش VO ،درصد کاهش SaO ،درصد کاهش در ارتفاع ،VO ،در ارتفاع ،فشار سهمی اکسیژن سرخرگی ،میانگین SaO ،استراحتی در ارتفاع ،معنی‌داری ،کاهش فشار سهمی اکسیژن ،میانگین استراحتی در ارتفاع ودرصدکاهش ،عوامل ،میزان SaO ،درصد کاهش در ارتفاع مشاهده ،بروز AMS ،عوامل ریوی ،پژوهش ،میزان VO ،میانگین درصد کاهش SaO ،اقامت در ارتفاع ،اقامت در ارتفاع استراحتی

دراین پژوهش با هدف یافتن عوامل مرتبط با کاهش کارایی قلبی – تنفسی، میزان استراحتی ودرصد کاهش درارتفاع‹به عنوان دو ملاک ارزیابی کارایی قلبی – تنفسی درارتفاع› رادر 11مرد جوان داوطلب مورد بررسی قرار داده است.مشخصات بدنی ،عوامل ریوی FVC, VC, MVV, , , ، زمان حبس نفس و ‹در حالت استراحت وهنگام ازمون›آزمودنی ها درشهر کرمانشاه‹ارتفاع 1330 متر› اندازه گیری شد.دو روز بعد پس از صعود به ارتفاعات رشته کوه پراو‹ارتفاع 3150 متر›، در ساعات مختلف اقامت در ارتفاع استراحتی وعلائم بروز AMS ثبت شدهو22 ساعت بعد،زمان حبس نفس ، ، ‹هنگام فعالیت› اندازه گیری شد. تجزیه وتحلیل آماری، نتایج زیر را به دست داد: در ارتفاع استراحتی و ،بطور معنی داری کاهش یافته ومیانگین استراحتی در ارتفاع ودرصدکاهش در ارتفاع ،هیچ یک با میزان وزمان حبس نفس درشهر،رابطه ی معنی داری نداشتند. رابطه معکوس معنی داری بین میانگین استراحتی در ارتفاع و درصد کاهش درارتفاع مشاهده شد. با افزایش مدت زمان اقامت درارتفاع ، استراحتی ،بطور معنی داری افزایش یافت.مهم ترین یافته ی این تحقیق این است که همه ی عوامل ریوی با درصد کاهش درارتفاع رابطه ی معکوس ،وبجز همگی با میانگین استراحتی در ارتفاع ،رابطه ی مستقیم معنی دار دارند.این یافته ها شاید بتواند به روشن تر شدن تفاوت های فردی موجود در پاسخ های فزیولوژیکی به ارتفاع ،کمکنموده وعاملی باشدبرای متمایز نمودن افرادی که کارایی قلبی – تنفسی آنها در ارتفاع ‹نسبت به دیگران کمتر کاهش می یابد.

خلاصه ماشینی:

"مهمترین یافتهء تحقیق این است که همهء عوامل ریوی با درصد کاهش VO2max در ارتفاع رابطهء معکوس،و بجز FEV1 همگی با میانگین SaO2 استراحتی در ارتفاع،رابطهء مستقیم معنی‌دار دارند. مانند"پیتر هابلر"5که در سال 1978 به همراه‌"مسنر"6اولین صعود به قلهء اورست را بدون استفاده از اکسیژن‌ اضافی انجام داد26از طرف دیگر،"راچ و همکارانش‌"7در سال 1998 اظهار داشتند که‌"با وجود اینکه پژوهش‌های متعددی رابطهء بین بروز AMS با میزان HVR و فشار سهمی دی‌اکسیدکربن‌ (1)- Hypoxic Ventilatory Response (2)- Maximal Oxygen"Uptake (3)- Acute Mountain Sickness (4)- Peacock (5)- Peter Habler (6)- Messner (7)- Roach et al سرخرگی را تأیید کرده‌اند،اما اندازه‌گیری دقیق این دو عامل در ارتفاع مشکل است. با توجه به موارد مذکور و اینکه هنوز عاملی قطعی برای شناسایی افرادی که با صعود به ارتفاع‌ در برابر AMS مقاوم‌ترند یا کارایی قلبی-تنفسی آنها کمتر کاهش می‌یابد و به‌طور کلی در ارتفاع‌ آمادگی بدنی بالاتری دارند،مشخص نشده است،در این پژوهش پژوهشگر قصد دارد تا در کنار اندازه‌گیری SaO2 استراحتی در ارتفاع و درصد کاهش VO2max آزمودنی‌ها در ارتفاع نسبت به شهر(به‌ عنوان دو ملاک ارزیابی کارایی قلبی-تنفسی در ارتفاع)و همچنین ثبت علائم بروز AMS ،عوامل‌ دیگری را از طریق اسپیرومتری‌1،پالس اکسی‌متری‌2(در حالت استراحت و هنگام فعالیت زیر بیشینه) و دیگر آزمون‌های سادهء تنفسی همچون حبس نفس،به دست آورده و ارتباط آنها را با دو ملاک ذکر شده‌ بررسی کند. جدول 5-تفاوت‌های معنی‌دار میزان SaO2 استراحتی در ساعات مختلف اقامت در ارتفاع (به تصویر صفحه مراجعه شود) *( P>0/05 ) علاوه بر نتایج مذکور،یافته‌های زیر نیز حاصل شدند: بین میزان VO2max در شهر و ارتفاع تفاوت معنی‌داری مشاهده شد( P-0/0001,t-7/5 )."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.