Skip to main content
فهرست مقالات

تأثیر سه دوره بازیافت (تناوب استراحتی) گوناگون بر اجرای پرس سینه دانشجویان ورزیده

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (16 صفحه - از 125 تا 140)

کلیدواژه ها :

نسبت کار به استراحت ،دوره ،یک تکرار بیشینه ،ورزشکار ورزیده ،ضربان قلب بیشینه

کلید واژه های ماشینی : تناوب استراحتی، استراحتی، بازیافت، اجرای پرس سینه، درصد ضربان قلب بیشینه، اجرای پرس سینه دانشجویان ورزیده، تعداد تکرار اجرای پرس سینه، تناوب استراحتی نسبت کار، دوره بازیافت، تمرین

هدف از این پژوهش مقایسه تاثیر سه دوره بازیافت (تناوب استراحتی ) گوناگون بر اجرای پرس سینه دانشجویان ورزیده دانشگاه تهران بوده است بدین منظور 15 نفر از دانشجویان ورزیده دانشگاه تهران به ترتیب با میانگین سن و قد و وزن ½+28/25 سال 30/6+33/176 سانتی متر و 33/8+068/73 کیلوگرم که داوطلب شرکت در پژوهش بودند به سالن وزنه کوی دانشگاه تهران دعوت شدند و چهار جلسه اجرای پرس سینه را به فاصله 48 ساعت اجرا کردند آزمون های آماری t زوجی تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی LSD کمترین تفاوت معنی داری نشان داد تناوب های استراحتی با نسبت کار به استراحت 1 به 3 ،60 در صد ضربان قلب بیشینه و سه دقیقه استراحت بر اجاری پرس سینه تاثیر منفی دارد 00/0 =P همچنین بین اجرای پس سینه با سه تناوب استراحتی نسبت کار به استراحت 1 به 3 و 60 در صد ضربان قلب بیشینه و سه دقیقه تفاوت معنی داری به لحاظ کاهش تعداد تکرار وجود دارد 00/0=P تناوب استراحتی سه دقیقه ای در مقایسه با تناوب های استراحتی نسبت بکار به استراحت 1 به 3 و 60 در صد ضربان قبل بیشینه تاثیر مطلوب تری بر اجرای پرس سینه دارد 00/0=P بر اساس نتایج به دست آمده می توان گفت در گروه های ویژه ای از عضله های دوره بازیافت و زمان مورد نیاز استراحت بین دوره ها اثر چشمگیری بر اعمال نیرو و قدرت همان گروه عضله ها دارد حال آنکه در سایر گروه های عضلانی مدت زمان بازیافت اثری بر قدرت غضلاانی ندارد بنابراین بهینه سازی و تعیین زمان بازیفات به منظور بهبود عملکرد عضلانی در دوره های تمرین باید با احتیاط صورت گیرد

خلاصه ماشینی:

"با توجه به اعداد و ارقام به دست آمده و مقایسهء میانگین‌های تعداد تکرار اجرای تمرین پرس‌ سینه با تناوب‌های استراحتی فوق در دوره‌های اول و چهارم،مشاهده می‌شود تفاوت‌ معنی‌داری بین شاخص اجرا(تعداد تکرار)در این دوره‌ها وجود دارد،به گونه‌ای که میانگین‌ تعداد تکرارها با تناوب‌های استراحتی نسبت کار به استراحت 1 به 3،60 درصد ضربان قلب‌ بیشینه و سه دقیقه به ترتیب از 73/12 به 47/3،47/12 به 33/4 و 93/11 به 60/7 کاهش‌ یافته است. به بیانی دیگر،این تناوب استراحتی فرصت بازیافت‌ بیشتری برای بازسازی ذخایر انرژی و دفع مواد زاید از عضله فراهم کرده و عملکرد عضلانی‌ نیز بهتر بوده است(7 و 23)،اما تناوب‌های استراحتی نسبت کار به استراحت 1 به 3،60 درصد ضربان قلب بیشینه تأثیر بیشتری بر اجرای پرس سینه داشته است،به گونه‌ای که تعداد تکرارها کاهش بیشتری یافته و زمان متناظر با این دوره‌های بازیافت،فرصت کافی را برای‌ بازسازی عضله به لحاظ انرژی،فراهم نکرده است. نتیجهء این بخش از پژوهش حاضر با نتایج پژوهش‌های بیل چک و همکارانش‌1(که نشان دادند 5/2 دقیقه بازیافت‌ بین دوره‌های تمرین،زمان کافی برای بازسازی عضله در انقباض‌های ایزوکینتیکی عضلهء چهارسررانی را فراهم می‌کند)(8)،توی و همکارانش‌2(که به این نتیجه رسیدند دوره‌های‌ بازیافت 30 و 60 ثانیه‌ای سبب بروز خستگی در آزمودنی‌ها می‌شود،درحالی‌که با دوره‌های‌ بازیافت 120 تا 240 ثانیه‌ای،آزمودنی‌ها دوره‌های آزمون را کامل‌تر و بدون نقص و کاهش در فرایند انقباض انجام می‌دهند)(29)،رابینسون و همکارانش‌3(که مشاهده کردند بازیافت‌های‌ تناوبی بین دوره‌ها به مدت 3 دقیقه در مقایسه با 5/1 دقیقه و 30 ثانیه اجرای تمرین چمباتمه را بهبود می‌بخشد)(23)،ایدسی مید و همکارانش‌4(که نشان دادند دوره‌های بازیافت 3 و 5 دقیقه‌ای در مقایسه با دوره‌های 1 دقیقه‌ای،زمان کافی برای بازسازی کامل ذخایر فسفاژن در اجرای 10 دوره تمرین 6 تکراری پرس سینه روی نیمکت با 70 درصد قدرت بیشینه را فراهم‌ می‌کند)(7)،آلن سی پارسل و همکارانش‌5(که نشان دادند دوره‌های 180 ثانیه‌ی استراحت‌ فرصت کافی را برای اجرای آزمون ایزوکینتیک فراهم می‌کند(17)،همخوانی دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.