Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیل و مقایسه روش های مختلف تعیین آستانه بی هوازی

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (20 صفحه - از 35 تا 54)

کلیدواژه ها :

روش Dmax ،آستانه بی هوازی ،مدل ناریتا ،مدل بلک بورن

کلید واژه های ماشینی : ضربان قلب، درصد ضربان قلب بیشینه، آستانهء بی‌هوازی، روش بلک بورن، تعیین آستانهء بی‌هوازی، ضربان قلب بیشینه معادله ناریتا، Dmax، نتایج روش بلک بورن روش، روش سنجش لاکتات روش مبنا، مقایسه نتایج روش بلک بورن

تحقیق حاضر با هدف مقایسه روش های مختلف تعیین آستانه بی هوازی به اجرا در آمد بدین منظور 15 نفر(با میانگین + انحراف معیار سنی 32/1+ 21 سال قد 5/2 + 178 سانتی متر و وزن 78/6+ 2/64 کیلوگرم بعنوان آزمودنی های تحقیق انختخاب شدند برای تعیین نقطه انحراف ضربان قلب HRDP از پروتکل هافنمن استفاده شد ضربان های قلب فعالیت آزمودنی ها لحظه به لحظه بااستفاده از تله متری ثبت شد همزمان در 5 مرحله مختلف با استفاده از انژوکت نمونه خون از سیاهرگ دست چپ آزمودنی ها جمع آوری و میزان اسید لاکتیک آن ها به طور آنزیماتیک اندازه گیری شد در تعیین آستانه بی هوازی با استفاده از HRDP و منحی عملکرد ضربان قبل HRPC روش های بلک بورن 70 در صد ضربان قلب بیشینه روش 90 در صد ضربان قلب بیشینه معادله ناریتا مدل بلند بیشترین فاصله L.Dmax و مدل کوتاه بیشترین فاصله S.Dmax با روش سنجش لاکتات روش مبنا مورد مقایسه قرار گرفتند نتایج نشان داد که روش S.Dmax در برآورد ساتانه بی هوازی روش دقیقی است و تفاوت معنی داری بین این روش و روش مبنا وجود ندارد 83/8+ 167 در برابر 17/8+ 168 و 85/0=p از طرف دیگر مقایسه نتایج روش بلک بورن روش 90 در صد ضربان قلب بیشینه معادله ناریتا و مدل L.Dmax با روش مبنا نشان دهنده اختلاف معنی دارد در برآورد آستانه بی هوازی با استفاده از HRDP بود با توجه به نتایج به دست آمده می توان نتیتجه گیری کرد که روش S.Dmax می تواند جایگزین مطمئن روش سنتی پر هزینه و وقت گیر خون گیری متعدد ( سنجش لاکتات ) شود بر همین اساس مربیان و ورزشکاران برای تعیین آستانه بی هوازی و کنترل شدت برنامه تمرینات خود می توانند از این روش استفاده کنند

خلاصه ماشینی: "(به تصویر صفحه مراجعه شود) نمودار 1-تغییرات میزان لاکتات و ضربان قلب آزمودنی‌ها در طول اجرای پروتکل تمرینی مقایسهء روش بلک بورن با روش مبنا(سنجش لاکتات) استفاده از روش بلک بورن(70 درصد ضربان قلب بیشینه)،حاکی از آن بود که نقطهء(ضربان‌ قلب)وقوع HRDP ،ضربان قلبی معادل 139 ضربه در دقیقه است. (به تصویر صفحه مراجعه شود) نمودار 3-مقایسهء روش سنجش لاکتات و روش 90 درصد ضربان قلب بیشینه در تعیین‌ آستانهء بی‌هوازیمقایسهء مدل ناریتا با روش مبنا تجزیه و تحلیل نتایج به دست آمده در مورد مقایسهء دو روش سنجش لاکتات و روش ناریتا برای تعیین آستانهء بی‌هوازی با استفاده از HRDP ،حاکی از وجود اختلاف معنی‌دار بین دو روش بود(83/8-+167،در برابر 02/5-+6/146). Dmax در تعیین آستانهء بی‌هوازیبحث و نتیجه‌گیری تجزیه و تحلیل داده‌های حاصل از اجرای تحقیق حاضر نشان داد که معادلهء بلک بورن برای‌ برآورد آستانهء بی‌هوازی با استفاده از ضربان قلب،از اعتبار برخوردار نیست،چرا که تجزیه و تحلیل بیوشیمیایی نمونه‌های خونی که در 5 مرحله از آزمودنی‌های در حین اجرای پروتکل‌ تمرینی گرفته شده بود،بیانگر این واقعیت بود که معادلهء بلک بورن فاقد اعتبار است. یافته‌های تحقیق حاضر نشان داد که معادلهء ناریتا در برآورد آستانهء بی‌هوازی با استفاده از ضربان قلب نشان،فاقد اعتبار است و نمی‌تواند جایگزین روش‌ سنتی و پرهزینهء خون‌گیری متعدد(روش سنجش لاکتات)شود. بنابراین اگرچه اعتبار دقت عمل روش Dmax در برآورد آستانهء بی‌هوازی در متون مختلف نشان داده شده است‌21،24،28،17،12،11،9باید توجه داشت که کدام نوع داده در طول اجرای پروتکل تمرین مورد استفاده واقع شود بر همین اساس در تحقیق حاضر روش‌ L."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.