Skip to main content
فهرست مقالات

کارکرد گرایی و زبان الهیات

نویسنده:

ISC (7 صفحه - از 57 تا 63)

کلید واژه های ماشینی : خدا، فعل، کارکردی، زبان، خداوند، آلستون، انسان، کارکردگرایی، مفهوم، علم

خلاصه ماشینی: "فقدان جسم و بدن ممکن است این اشکال را به وجود آورد که اساسا مفهوم «کار» را نمی توان به خداوند نسبت داد؛ زیرا «کار» عبارت است از حرکت دادن بدن و اگر بنا باشد که اوصاف روانی نظیر علم، اراده، قدرت و قصد را به عنوان هدایتگر عمل تلقی کنیم و معنی و مفهوم آنها را بر اساس اعمالی که به دنبال می آورند، تفسیر نماییم (البته به شرط وجود حالات روانی متناسب با آن) هرگز به این معنی قابل تطبیق بر خداوند نیستند؛ چون او کاری ندارد (به دلیل آنکه بدن ندارد. اگر آلستون در مقام پاسخ بگوید که ما وجود اشتراک معنای عرفی و متداول برخی اوصاف و کلمات را بین زبان عرفی و زبان الهیات می پذیریم و این شک و حیرت را به برخی اوصاف سرایت می دهیم، نه همه آنها می گوییم: اگر قرار است که چنین فرضی را بپذیریم چرا راه خود را دور کنیم و به جای اینکه هم معنایی را در «تمایل» بپذیریم، در خود علم و خواست مدعی هم معنایی شویم تا نیازی به تحمل، تکلف و تمسک به نظریه کارکردگرایی نباشد؟ به چه دلیل، یکسره اوصاف روانی را مضمونا مغایر معنای عرفی آنها می دانید، ولی در مثل «تمایل»، معتقد به اشتراک معنوی هستید؟ خلاصه آنکه در این نظریه، برای ساخت زبان مشترک کارکردی، از اوصاف مشترک و هم معنی استفاده شده که ایشان هیچ شاهد و دلیلی بر هم معنی بودن آنها اقامه نکرده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.