Skip to main content
فهرست مقالات

ناکامی زبان در توصیف کامیابی عارف

نویسنده:

(3 صفحه - از 84 تا 86)

کلید واژه های ماشینی : عارف ،زبان ،توصیف ،شهود ،تجربه عرفانی ،توصیف ناپذیری تجربه عرفانی ،زبان عرفانی بیان احساس عارف ،غیب ،توصیف کامیابی عارف ،تجربه دینی و تجربه عرفانی ،خدا ،زبان در توصیف کامیابی ،تناقض ،دینی ،حقیقت ،سخن گفتن ،عالم غیب ،عالم غیب و غیب عالم ،تجربه دینی امور فوق‌طبیعی ،عالم غیب و تجارب عرفانی ،مجاز ،سخن گفتن از تجربه عرفانی ،حیرت ،حقایق عالم غیب و تجارب ،بیان ،عشق ،حقایق دینی و تجارب عرفانی ،راز ،ادراک ،احساس

خلاصه ماشینی:

"مولانا این شهود فراگیر را چنین توصیف می کند: چون که سد پیش و سد پس نماند شد گذاره چشم و لوح غیب خواند چون نظر پس کرد تا بدو وجود ماجرا و آغاز هستی رو نمود پس ز پس می بیند او تا اصل اصل پیش می بیند عیان تا روز فصل البته در این زمینه مراتبی وجود دارد: هر کسی زندازه دل روشنی غیب را بیند به قدر صیقلی هر که صیقل بیش کرد او بیش دید بیشتر آمد ورا صورت پدید عرفا می گویند که تجارب آنها درک و دریافتی متفاوت با درک و دریافت عام و متعارف است: حالتی دیگر بود کان نادر است تو مشو منکر که حق بس قادر است در این جهان پر از اسرار، دلیلی بر انکار این اظهارات نیست: دو سر انگشت را بر چشم نه هیچ بینی در جهان؟ انصاف ده گر نبینی این جهان معدوم نیست عیب جز انگشت نفس شوم نیست تو ز چشم انگشت را بردار هین وانگهانی هر چه می خواهی ببین گفته می شود از آنجا که این معرفت با انواع متعارف دریافت های بشری متفاوت است، قابل بیان و انتقال به وسیله زبان نیست. هر که را اسرار حق آموختند مهر کردند و دهانش دوختند یکی از دلایلی که عارفان را به رمزگونه و شاعرانه سخن گفتن واداشته حفظ اسرار از اغیار است، چنان که عطار بدین امر تصریح می کند: چون ندیدم در جهان محرم کسی هم به شعر خود فرو گفتم بسی در باب عرفان و زبان، چیزی که می توان گفت این است که حقایق دینی و تجارب عرفانی دارای سطوح و بطون اند و تنها سطوحی از آنها قابل مفهوم سازی و بیان لفظی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.