Skip to main content
فهرست مقالات

فرا تحلیلی از کارآیی درمانی مداخلات غیر دارویی در درمان بیخوابی: برگردان آزاد از فلورا شادلویی

نویسنده:

مترجم:

کلیدواژه ها : بی‌خوابی ،درمانهای غیردارویی ،کنترل محرک

کلید واژه های ماشینی : درمان ،خواب ،بیماران ،مورین ،درمانى ،تأخیر در شروع خواب ،آزمودنیهاى گروه گواه ،روشهاى درمانى ،شروع خواب ،روشهاى درمان ،آزمودنیهاى درمان ،کنترل ،نتایج براى بیماران درمان‌شده ،تداوم ،آزمودنیهاى درمان‌شده ،بهبودى ،زمان خواب ،کارآیی درمانی مداخلات ،بیماران مبتلا به بى‌خوابى ،میزان بهبودى در آزمودنیهاى درمان‌شده ،کل مدت خواب مدت خواب ،آزمودنیهاى گروه گواه و آزمودنیهاى ،پژوهش ،خواب رفتن ،کل مدت خواب ،بررسى ،درمانهاى ،خواب بیماران مبتلا به بى‌خوابى ،مدت‌زمان بیدار ،گواه و آزمودنیهاى گروه درمان

به دلیل اهمیت نقش عوامل روانشناختی در بیخوابی،نارسایی درمانهای دارویی و علاقه و استقبال چشمگیر بیماران‌ از درمانهای غیردارویی برای بیخوابی،نویسندگان مقاله به منظور بررسی کارآیی و تداوم شیوه‌های درمانی روانشناختی در درمان بی‌خوابی‌های مزمن به یک فرا تحلیل پرداختند.نتایج 59 پژوهش انجام شده در این زمینه که جمعا 2102آزمودنی‌ را مورد بررسی قرار داده بودند،بر اساس معیارهای زیر که در مقالات وجود داشت برای بازبینی برگزیده شدند: 1-شکایت اصلی اشکال در به خواب رفتن یا تداوم آن و یا هردوی آنها،2-کاربرد درمانهای غیردارویی،3-بررسی با استفاده از یک طرح گروهی،4-مقیاسهای مورد نظر شامل تأخیر در شروع خواب(4)،مدت زمان بیداری پس از شروع‌ خواب،تعداد بیدار شدنهای شبانه و کل مدت خواب بوده است. نتایج:مداخلات روانشناختی با میانگین 5 ساعت مدت درمان که تغییرات موثقی را در 2 مقیاس از 4 مقیاس به‌ وجود آورده بود،مورد بررسی قرار گرفت.متوسط میزان اثر بخشی(5)(نمره Z برای تأخیر در به خواب رفتن 88/0 و برای مدت خواب 65/0 بود.نتایج نشان دهنده آن بود که مبتلایان به بیخوابی پس از درمان در میزان به خواب رفتن از 81% گروه کنترل بدون درمان و در میزان تداوم خواب از 74% گروه نامبرده بهتر بودند.روش کنترل محرک(6)و محدود نمودن زمان خواب(7)از مؤثرترین روشهای درمانی به کار رفته بودند.در حالیکه استفاده از روش آموزش بهداشت‌ خواب(8)به تنهایی مؤثر نبود.بهبودی ایجاد شده در پیگیری شش ماه بعد به خوبی حفظ شده بود.یافته‌ها نشان‌ می‌دهند که مداخلات غیردارویی سبب ایجاد تغییرات درازمدت و پایا در الگوی خواب بیماران مبتلا به بیخوابی مزمن‌ گردیده است.

خلاصه ماشینی:

"نتایج 59 پژوهش انجام شده در این زمینه که جمعا 2102آزمودنی را مورد بررسی قرار داده بودند،بر اساس معیارهای زیر که در مقالات وجود داشت برای بازبینی برگزیده شدند: 1-شکایت اصلی اشکال در به خواب رفتن یا تداوم آن و یا هردوی آنها،2-کاربرد درمانهای غیردارویی،3-بررسی با استفاده از یک طرح گروهی،4-مقیاسهای مورد نظر شامل تأخیر در شروع خواب(4) ،مدت زمان بیداری پس از شروع خواب،تعداد بیدار شدنهای شبانه و کل مدت خواب بوده است. معیارهای درون‌گنجی(1) این پژوهش عبارت بودند از: 1-شکایت اصلی در به خواب رفتن یا تداوم آن و یا هر دوی آنها باشد2-درمان صرفا غیردارویی بوده3-بررسی در یک طرح گروهی انجام گرفته4-مقیاسهای ارزیابی نتایج درمان یک یا بیش از یکی از متغیرهای زیر بوده است:تأخیر در شروع خواب،مدت زمان بیداری پس از شروع خواب،دفعات بیدار شدن در طول شب و کل زمان خواب در شب. مقایسه شرایط درمانی با شرایط گواه نخستین پرسش مورد نظر این بود که آیا مداخلات غیردارویی در کنترل بی‌خوابی مؤثر است یا خیر و اگر چنین است آیا تأثیر آن بیشتر از گروهی است که هیچ درمانی نداشته‌اند؟جدول شماره 1 خلاصه داده‌های مربوط به 4 متغیر وابسته بی‌خوابی،شامل تأخیر در شروع خواب،مدت زمان بیدار شدن پس از شروع خواب،تعداد بیدار شدنها و کل زمان خواب را نشان می‌دهد. جدول 1-کارآیی درمانهای روانشناختی در مقایسه با شرایط گواه در بررسیهای مربوط به بی‌خوابی (به تصویر صفحه مراجعه شود) مقایسه کارآیی روشهای درمانی بر اساس نتایج بدست آمده و استفاده از تحلیل واریانس یکسویه کاهش تأخیر در شروع خواب به صورت معنی‌داری در تمام روشهای درمانی مشخص شد (12/37 F،158 و 8 fd،0/0001<p )."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.