Skip to main content
فهرست مقالات

کارآزمایی بالینی مهارکننده های هیستامینی نوع 2: درمان تکمیلی اسکیزوفرنیا

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت بهداشت)/ISC (8 صفحه - از 10 تا 17)

کلیدواژه ها :

اسکیزوفرنیا ،فاموتیدین ،کارآزمایی بالینی‌

کلید واژه های ماشینی : هیستامین، فاموتیدین، اسکیزوفرنیا، بیماران، درمان، مهار، میانگین کاهش نمره نشانه‌هاى مثبت، گروه فاموتیدین میزان کاهش نشانه‌ها، نشانه‌هاى منفى اسکیزوفرنیا اثر، پژوهش

هدف:این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فاموتیدین که مهارکننده گیرنده هیستامین نوع 2 است در بهبود نشانه‌های‌ بیماران اسکیزوفرنیک انجام شد.روش:28 بیمار مزمن مبتلا به این بیماری به صورت تصادفی در دو گروه 14 نفری قرار گرفتند.در گروه یک روزانه 20 میلی گرم هالوپریدول و گروه 2،20 میلی گرم هالوپریدول و 40 میلی گرم فاموتیدین تجویز شد.میزان اثربخشی به کمک مقیاس نشانگان مثبت و منفی با انجام مصاحبه در روز صفر،28 و 42 سنجیده شد.داده‌های‌ پژوهش به کمک روشهای آماری توصیفی و آزمون آماری من-ویتنی تجزیه و تحلیل گردید.یافته‌ها:یافته‌های پژوهش در تمام بخشهای مقیاس یاد شده در گروه فاموتیدین نسبت به گروه گواه کاهش بیشتری را نشان داد که در نشانه‌های منفی‌ تفاوت دو گروه بیشتر بود.اما این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود.نتیجه:شاید نفوذپذیری اندک فاموتیدین در دستگاه عصبی مرکزی و یا مزمن بودن بیماران مورد بررسی را بتوان دلیل بی‌تأثیر بودن آن دانست.

خلاصه ماشینی:

"کارآزمایی یالینی مهار کننده‌های هیستامینی نوع 2: درمان تکمیلی اسکیزوفرنیا دکتر سید علی احمدی ابهری* ،دکتر سعید محتشم** چکیده هدف:این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فاموتیدین که مهارکننده گیرنده هیستامین نوع 2 است در بهبود نشانه‌های بیماران اسکیزوفرنیک انجام شد. نقش هیستامین در سبب شناسی اسکیزوفرنیا نخستین بار به دنبال یک رویداد پیش بینی نشده مطرح شد که در آن فاموتیدین که یک مهار کننده گیرنده هیستامین نوع 2 (H2) است تنها داروی مصرفی در یک بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا و زخم معده بود و بهبودی چشمگیری در نشانه‌های مثبت و به ویژه نشانه‌های منفی اسکیزوفرنیا ایجاد شد. هدف کلی این پژوهش بررسی یمیزان اثر بخشی فاموتیدین به عنوان مهار کننده گیرنده هیستامین نوع 2 در درمان تکمیلی اسکیزوفرنیا و مقایسه آن با گروه گواه بوده است. با ادامه درمان تا روز 42 کاهش بیشتری در میانگین نمره نشانه‌های منفی در گروه فاموتیدین در مقایسه با گروه گواه دیده شد اما هیچ یک از بخشهای مقیاس تفاوت معنی‌داری از نظر آماری با یکدیگر نشان ندادند. جدول 2-میانگین و انحراف معیار سن،سن شروع بیماری و مقدار معادل مصرف کلروپرومازین و نمره t مربوطه بر حسب گروههای مورد بررسی (به تصویر صفحه مراجعه شود) جدول 3-یافته‌های پژوهش در زمینه اثر بخشی داروها در دو گروه بر حسب بخشهای گوناگون مقیاس PANSS (به تصویر صفحه مراجعه شود) بحث در یافته‌ها این بررسی نشان داد که فاموتیدین در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیای مزمن به خوبی تحمل شده،عارضه جانبی و تداخل دارویی چشمگیری نداشته است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.