Skip to main content
فهرست مقالات

کارآزمایی بالینی مهارکننده های هیستامینی نوع 2: درمان تکمیلی اسکیزوفرنیا

نویسنده: ؛ ؛

زمستان 1378 - شماره 19 علمی-پژوهشی (وزارت بهداشت) (8 صفحه - از 10 تا 17)

کلیدواژه ها : اسکیزوفرنیا ،فاموتیدین ،کارآزمایی بالینی‌

کلید واژه های ماشینی : هیستامین ،فاموتیدین ،اسکیزوفرنیا ،کننده گیرنده هیستامین ،گیرنده هیستامین ،بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا ،مهار کننده گیرنده هیستامین ،درمان تکمیلی اسکیزوفرنیا ،گروه فاموتیدین ،فاموتیدین نسبت به گروه ،مقیاس نشانگان مثبت ،میلی‌گرم فاموتیدین ،مهار کننده‌های ،مهار کننده گیرنده ،نشانگان مثبت و منفی ،کننده گیرنده ،مزمن ،میلی‌گرم ،نمره نشانه‌های مثبت ،نشانه‌های منفی اسکیزوفرنیا ،نشانه‌های مثبت ،بیمار مزمن ،فاموتیدین در بیماران ،روز صفر ،نشانه‌های منفی تفاوت ،منفی ،میلی‌گرم هالوپریدول ،کننده‌های ،نمره نشانه‌های منفی ،نشانه‌های منفی

هدف:این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فاموتیدین که مهارکننده گیرنده هیستامین نوع 2 است در بهبود نشانه‌های‌ بیماران اسکیزوفرنیک انجام شد.روش:28 بیمار مزمن مبتلا به این بیماری به صورت تصادفی در دو گروه 14 نفری قرار گرفتند.در گروه یک روزانه 20 میلی گرم هالوپریدول و گروه 2،20 میلی گرم هالوپریدول و 40 میلی گرم فاموتیدین تجویز شد.میزان اثربخشی به کمک مقیاس نشانگان مثبت و منفی با انجام مصاحبه در روز صفر،28 و 42 سنجیده شد.داده‌های‌ پژوهش به کمک روشهای آماری توصیفی و آزمون آماری من-ویتنی تجزیه و تحلیل گردید.یافته‌ها:یافته‌های پژوهش در تمام بخشهای مقیاس یاد شده در گروه فاموتیدین نسبت به گروه گواه کاهش بیشتری را نشان داد که در نشانه‌های منفی‌ تفاوت دو گروه بیشتر بود.اما این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود.نتیجه:شاید نفوذپذیری اندک فاموتیدین در دستگاه عصبی مرکزی و یا مزمن بودن بیماران مورد بررسی را بتوان دلیل بی‌تأثیر بودن آن دانست.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.