Skip to main content
فهرست مقالات

فصیح ترین عرب

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : پیامبر ،پیامبر اکرم ( ص ) ،بلاغت ،گفتار پیامبر اکرم ،حدیث ،عرب ،فصاحت ،کلمه ،ایجاز ،نامه‌های پیامبر اکرم ،کلام ،مصر ،فصاحت و بلاغت ،بلاغت پیامبر اکرم ،سخن ،معانی ،استعاره ،حدیث پیامبر اکرم ،جنگ ،قبیله ،زبان پیامبر اکرم ،محمد رسول‌الله الی مسیلمة ،رسول‌الله الی محمد رسول‌الله ،سخن پیامبر اکرم ،بلاغت پیامبر ،محمد رسول‌الله ،کلام پیامبر اکرم ،عسکری ،عبارت ،بی‌تا

خلاصه ماشینی:

"در این حدیث، مسندالیه فعل مضارع «أن یشتم» می‌باشد که به تأویل مصدر می‌رود و علت این‌که پیامبر اکرم(ص) حدیث را با «أن» مصدری و فعل مضارع آورده است، نکته‌ای وجود دارد و حال آن‌که ممکن بود گفته شود: «ان من‌الکبائر شتم‌الرجل والدیه» و آن نکته این که: فعل مضارع، افادؤ استحضار صورت می‌کند و قبح آن کاملا محسوس است و ملموس، در صورتی که «شتم الرجل ابویه»؛ یعنی ناسزا گفتن انسان به پدر و مادرش چیزی نیست تا قبح بی‌ادبی و اهانت به پدر و مادر را در برابر شخص مجسم کند و قبح آن ملموس باشد و به نظر آید. اما بعد، فان الله عزوجل قسم الارض بیننا ولکن قریش قوم غدر» (12) حضرت پیامبر به مسیلمه نوشت: «من محمد رسول‌الله الی مسیلمة الکذاب، اما بعد، فان الارض الله یورثها من یشاء من عباده و العاقبة للمتقین (ابن جعفر، 1940، ص 100) نویسنده کتاب «نقدالنثر»، فصلی از کتاب خود را به خطاء و ترسل، اختصاص داده می‌گوید: «خطبه باید به ستایش خدا آغاز شود و به قرآن و امثال سائره، موشح گردد و سپس می‌افزاید: در موردی که ایجاز پسندیده است، نباید اطاله به کار برد تا که موجب ملال گردد و در جایی که اطاله ضرورت دارد نباید کلام را موجز آورد؛ زیرا که به معنی، خلل وارد می‌شود و نیز نباید الفاظ خاص خواص را در مخاطبه عوام به کار برد، بلکه باید با هر طبقه فراخور فهم آنان سخن گفت «لکل مقام مقال»."

صفحه:
از 66 تا 73