Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی تطبیقی آراء حکما و اندیشمندان ایرانی- اسلامی درباره انسان کامل

نویسنده:

ISC (20 صفحه - از 41 تا 60)

یکی از مهمترین اهداف تعلیم و تربیت، پرورش «شخصیت کامل» می باشد. با این حال، مفهوم کمال و ماهیت انسان کامل از جمله موضوعاتی است که از دوران قدیم مورد مناقشه فلاسفه، حکما و عرفا و امروزه مورد توجه روانشناسان بوده است. اگر چه، آیین های باستانی ایرانی با مفاهیمی چون «انسان قدیم» یا «انسان نخستین» بنحوی به نظریه انسان کامل توجه داشته اند، اما خاستگاه اصلی این مفهوم را عرفان ایرانی- اسلامی دانسته اند. حلاج، ابن عربی، عبدالکریم گیلانی، عزیزالدین نسفی، شمس تبریزی و مولوی از جمله برجسته ترین اندیشمندانی هستند که بدلیل علایقشان با رویکرد عرفانی مبتنی بر عشق و کشف و شهود، سیمای انسان کامل را به تصویر کشیده اند. فلاسفه و حکمای ایرانی چون فارابی، ابن سینا، مسکویه و خواجه نصیرالدین طوسی مروج رویکرد فلسفی و خردگرایانه درباره انسان کامل هستند، ضمن این که ملاصدرا بر اساس هر دو رویکرد به توصیف کمال پرداخته است. در این مقاله، که حاصل یک مطالعه تطبیقی می باشد، سعی بر این است که ابتدا نکات برجسته نظرات حکما و اندیشمندان مذکور در این باره بطور مختصر به بحث گذاشته شود و سپس این دیدگاه ها با یکدیگر مقایسه خواهد شد، تا وجوه اشتراک و تمایز آنها مشخص گردد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.