Skip to main content
فهرست مقالات

چکیده مقالات

(22 صفحه - از 163 تا 184)

کلید واژه های ماشینی : شعر، ادبی، شاعر، شاهنامه، زبان، داستان، ادبیات، مجله دانشکده ادبیات و علوم، خراسان، فردوسی

خلاصه ماشینی:

"دستاورد این پژوهش آن است که داستان‌های شاهنامه فردوسی و خمسه نظامی همگی نمونه اعلای ادبیات نمایشی هستند که در آنها شاعر علاوه‌بر طرح و توطئه و مضمون‌پردازی، به خوبی از عهده پرداخت شخصیت‌ها، هماهنگی دیالوگ‌ها، پالایش مونولوگ‌ها و ترتیب مناظر حوادث برآمده و در بسیاری از موارد دستورالعمل صحنه را به نحوی دلنشین در دل وقایع داستان تعبیه کرده است؛درست همان‌گونه که کارگردان نمایشی عمل می‌کند. در ادامه علاوه‌بر نشان دادن ردپای این کلمه و مترادف‌های آن در دوره‌های پیش از صائب و در اشعار شاعرانی چون رودکی، ناصرخسرو، مولانا، حافظ، فردوسی و سعدی، به ذکر نمودهای این واژه‌ها در دیوان صائب، به عنوان بزرگ‌ترین شاعر سبک هندی می‌پردازد و با استناد به اشعاری از وی، علاقه‌مندی وافر او را به تریاک و دود و افیون و همچنین دعوت کردن دیگران را به ترک این‌گونه مواد، به خوبی نشان می‌دهد و دیدگاه او را درباره چگونگی ترک این نوع اعتیاد بیان می‌کند: چاره وارستگی از خلق ترک صحبت است قطع افیون را علاجی بهتر از تقلیل نیست «همراه شدن دیگر زیبایی‌های بلاغی با تشبیه در شعر صائب»؛مهدی تدین و حسین آقاحسینی و مسعود فروزنده، مجله دانشکده ادبیات علوم انسانی دانشگاه اصفهان؛دوره دوم، شماره چهل‌و یکم، تابستان 1384، ص 95-120. اعتقاد به این نکته که صائب در شعر خویش برای بیان مقصود هم از تصاویر تشبیهی استفاده کرده و هم زیبایی‌های دیگر بلاغی را با تشبیهات خود همراه ساخته، نویسنده را در این مقاله برآن داشته است تا نمودهای این صنایع را در اشعار این شاعر بزرگ سبک هندی بیابد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.