Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیل گفتمانی نظریه ادبیات کودک (تا پیش از آغاز دهه هفتاد)

نویسنده:

(5 صفحه - از 111 تا 115)

کلید واژه های ماشینی : ادبیات کودک ،گفتمان ،ادبی ،گفتمانی نظریه ادبیات کودک ،گزاره ،نظریه ،ابر روایت‌های گفتمان ادبیات کودک ،گفتمان ادبیات کودک ،مدرنیته ،نقد ،نظریه‌پردازی ادبیات کودک ،مارکسیسم ،ابر روایت ،روش صدور گزاره دراین گفتمان ،تحلیل گفتمانی نظریه ،تئوری ادبیات کودک ،مقالات ،انتقادات ،به‌این ،گفتمان تئوریک ادبیات کودک ،تحلیل گفتمانی نظریه ادبات کودک ،گزاره‌ها ازسوی بزرگان ادبیات کودک ،روش صدور گزاره در گفتمان ،گفتمان تئوری ادبیات کودک ،بررسی گفتمان ادبیات کودک ،اعتبار ،کتاب ،گفتمان ادبی ،گزاره‌ها و روش صدور گزاره ،دست‌اندرکاران ادبیات کودک

خلاصه ماشینی:

"به‌این معنا که حتی خود دست‌اندرکاران‌ این رشته ،باور نداشتند که این رشته بتواند در مقابل‌ ادبیات عام،هم‌چون رقیبی سربلند کند و دقیقا به‌ همین دلیل،سعی می‌کردند بااتصال خود به ادبیات‌ عام،خود را هم‌چون شاخه‌ای ازاین ادبیات جلوه‌ دهند و بالاخره،دلیل سومی که می‌توان ذکر کرد، این نکته است‌ که بااعتقاد به این‌ روایت،عملا ابر روایت‌ دیگری که براین گفتمان حاکم‌ است،یعنی لزوم وجود صداقت در نویسنده‌ کودک و محکومیت ادبیات کودک سفارشی، حمایت می‌شود و دیدگاهی تئوریک برای آن به‌ وجود می‌آید(در مورد این ابر روایت نیز توضیح‌ خواهیم داد). 2-ادبیات کودک باید ادبیاتی متعالی باشد: این که متعالی بودن،متضمن چه ویژگی‌هایی‌ است،طبیعتا یکی از نقاط افتراق صادرکنندگان‌ گزاره‌ها دراین گفتمان است،اما آن‌چه در همه‌ اینان مشترک است،این نکته است که همه برسر هدفمند بودن و به رشد واداشتن ادبیات کودک‌ متفق القولند و هنگامی این اتفاق رای باعث‌ ابر روایت دانستن این گزاره در گفتمان می‌شود که‌ بدانیم آثار و گزاره‌هایی که براین گزاره مهر تأیید نزنند،عملا از گفتمان حذف می‌شوند و حتی لایق‌ بررسی نیز دانسته نمی‌شوند. ج)مقبولیت در گفتمان مبحث مقبولیت،مبحثی بسیار مهم و حیاتی‌ در تحلیلی گفتمانی به‌حساب می‌آید و به‌بررسی‌ این نکته می‌پردازد که وقتی یک گزاره،در گفتمانی‌ قابل بررسی تشخیص داده شد،باچه معیار و محک‌هایی صدق و کذب آن مشخص می‌شود و درواقع ازچه منبعی کسب مقبولیت می‌کند؟15 کسانی هستند که سال‌ها دست‌اندرکار ادبیات‌ کودک بوده‌اند،ازسویی،این افراد برای اعتبار گزاره‌هایش‌شان نه به پیشینه و استدلال منطقی‌ گزاره،بلکه به‌تجربه خودشان تمسک می‌جسته‌اند که البته در بیشتر موارد،به‌علت وجود اعتبار خدشه‌ناپذیر و غیرقابل‌انکار این افراد دراین حیطه، این تمسک ناگفته پذیرفته می‌شد و نیازی به‌اظهار آن نبوده است،این شیوه،آن‌گونه که فوکو،در کنار «مراقبت و تنبیه»می‌گوید،مربوط به دوران‌ پیشامدرن می‌شود که درآن دوران،این افراد بودند که اعتبار داشتند و نه گزاره‌ها."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.