Skip to main content
فهرست مقالات

اول شخص کم رنگ، دیگران پررنگ

نویسنده:

(1 صفحه - از 99 تا 99)

خلاصه ماشینی:

"آن‌ها فقط پیشامدها را از سر می‌گذرانند؛درست مثل اعتراف بهیک گناه که نتیجه‌ای نداده و فقط گناهکار با آن دست و پنجه نرم کرده است(باعنایت به این‌که وقتی با موفقیت گناهی را پشت سر می‌گذاریم،کم‌تر به آناعتراف کنیم). این دیگران سنگدل،معمولامهدب طهوری پدرها هستند؛پدرهایی که دائم در ذهن نویسنده،خودشان را یادآوری می‌کنند واو مجبور می‌شود آن‌ها را در داستان‌هایش بپذیرد. تمام داستان‌ها به شیوۀ اول شخص نوشته شده است،اما این اول شخص،آن قدر به دیگران می‌پردازد که اهمیت خودش یادش می‌رود و در داستا آخر،تا حد یک ناظر صرف،نزول می‌کند. نویسندۀ این«من»ها،البته شیوۀ خودش را در داستان‌گویی دارد،اما او اینشیوه را در هر پنج داستان تکرار می‌کند و آن‌ها این‌گونه به هم نزدیک‌ترمی‌شوند. البتهوقتی این داستان‌ها را فقط برای نوجوان در نظر می‌گیریم،تأثیر آن‌ها را چند برابرمی‌یابیم. شاید حالا با توجه به این مقدمۀ نسبتا طولانی که تقریبا به اندازۀ تمام متناست،بتوانم بگویم که«عکس بابای چندم»،داستان‌های دلنشینی دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.