Skip to main content
فهرست مقالات

نقد و بررسی: درباره کودک یا برای کودک

نویسنده:

(3 صفحه - از 47 تا 49)

خلاصه ماشینی:

"به‌ عبارت دیگر،آن‌چه خواننده کودک یک متن،از آن می‌فهمد و می‌خواهد،پیرنگ به‌ مثابه سلسله اتفاقات رخ داده در متن است و هرچه بیرون از آن قرار می‌گیرد،در واقع،از سوی کودک به متن استناد نمی‌شود،بلکه به بزرگ‌تر و راوی متن که‌ اساسا در ذهن کودک مفهومی اقتدارگرا دارد،استناد می‌شود. هر کودک در دنیایی زندگی میکند که بزرگسالان بر آن تسلط دارند و او به ناچار، زیر سلطه و فشار این اجتماع قرار می‌گیرد و برای تخفیف این فشار،به استعداد تخیل پناه می‌برد و با خیال خویش،از حدود زمان و مکان و واقعیت و منطق تجاوز می‌کند و بر محیطهای خود،رنگ‌های سحرانگیز عجیب می‌دهد که با آرزوها و رویاهای بیداری او هماهنگ هستند5. تنها چیزی‌ که اهمیت دارد،موقعیت است و تخیل،از آن‌جا که اساسا مستلزم نوعی عدم یقین‌ ،شک و ابهام است،از این ژانر حذف می‌شود و توصیف جزئی و اگر نگوییم رئال، با لحن رئال و واقع‌گرایانه،عملا عنصر تخیل را از این ژانر طرد می‌کند و نویسنده‌ باید با دقتی خاص و البته،با استفاده از تمهیداتی ویژه،این بزرگ نمایی را معقول‌ نشان دهد و حس آن را بخواننده منتقل کند. 8 همان‌گونه که در این متن می‌بینیم و در متون دیگر این کتاب نیز مشخص‌ است،از آن‌جا که نویسنده خود نیز به این امر آگاهی داستان که یک موقعیت صرف، نمی‌تواند موضوعی برای ادبیات کودک باشد،موقعیت(در این داستان،خندیدن پیر مرد در تمام آینه‌ها)را به ناچار در یک پیرنگ گنجانده است،اما کوشیده تاکید خود را بر همان موقعیت خاص،هم‌چنان حفظ کند. اما اگر این متون،متون کودک نیستند،پس در چه ژانری قرار می‌گیرند؟به‌ نظر می‌رسد که فریبرز لرستانی،در تشخیص ادبیات کودک،دچار اشتباهی بزرگ‌ شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.