Skip to main content
فهرست مقالات

خردورزی یعنی پرسشگری/ گزارش سی و دومین نشست نقد آثار غیر تخیلی کودک و نوجوان

گزارشگر:

مصاحبه شونده:

(9 صفحه - از 41 تا 49)

کلید واژه های ماشینی : کودک، بزرگسالان، فلسفه، عقل، آدم، عقل کودک و عقل بزرگسال، آموزش فلسفه به کودکان، فیلسوف، کودک و نوجوان، تجربه

خلاصه ماشینی:

"اولین سئوالی که برای من پیش آمده،این‌ است که اصلا چرا چنین بحثی را طرح کردیم؟ یعنی چه لزومی دارد که درباره عقل کودک و عقل بزرگسال بحثی داشته باشیم؟اگر قرار باشد که کودکی،همان شعر و شور و ادبیات و هنر باشد،احتمالا لازم نیست که ما از عقل کودکی و عقل بزرگسالی صحبت کنیم؛چون همه این‌ها مال کودکان است و بزرگسالان به دلایل‌ مختلف،کم‌تر از آن برخوردارند. سئوال این است که اگر فلسفه را به عنوان‌ فعالیتی عقلانی،انتزاعی و صوری تعریف کنیم،با آن‌چه روان‌شناس‌ها و از جمله پیاژه می‌گوید که کودکان حد اقل زودتر از دوازه سالگی‌ نمی‌توانند به مرحلهء تفکر انتزاعی و صوری‌ برسند،پس شما می‌خواهید چه چیزی به بچه‌ها یاد بدهید؟بدیهی است که اول این سوال پیش‌ می‌آید که عقل در کودکان و عقل در بزرگسالان‌ چه تفاوتی باهم دارد؟ البته لازم است به آن سوالی که گفتم در ذهن‌تان داشته باشید،جواب بدهم. مثلا اگر عقل انسان ذاتی‌ باشد و بگوییم عقل چیزی است که حد اقل قوهء آن درون آدم‌هاست،بنابراین چه کسی اولی‌تر از کودک است؟اگر کودکان عقل ندارند،چه‌طور باید از کودکی،تاریخ و دیگر علوم را بیاموزند و تربیت بشوند؟مگر انسان وقتی کودک است، فیزیک‌دان یا شیمی‌دان است؟آیا می‌شود این‌ها را نیاموزد و مثلا یکدفعه در بزرگسالی فیزیک‌دان‌ بشود؟آیا می‌شود کسی در کودکی عقل‌پردازی‌ نکند و عقل او را پرورش ندهیم و بعد در بزرگسالی دارای عقل باشد؟اگر تصور کنیم که‌ عقل ذاتی انسان است و وقتی همه از چیزی‌ برخوردارند،این که دیگر هنر نیست که کسی به‌ آن ببالد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.