Skip to main content
فهرست مقالات

نقد و بررسی: وقیت شاعر مثل بچه ها می بیند

نویسنده:

(3 صفحه - از 50 تا 52)

خلاصه ماشینی:

"او به جای آن‌که در گوشهء اتاق بنشیند و در دنیای خیالی و ذهنی خود برای کودکان شعر بگوید،دست کودک درون خود را می‌گیرد و با او به تماشا و گلگشت در این دنیای ساده،اما شگفت‌انگیز کودکانه می‌رود شانه و بخاری و صندلی گرفته تا رادیو و تخت خواب‌ و چتر و حوله!شاید ابراهیمی در سرودن این شعرها، نیم‌نگاهی به آن کتاب داشته است. در برخی از شعرهای کتاب«ابرها مثل‌ پشمک»،شاعر از قافیه‌های قوی و خوش‌آهنگ‌ استفاده کرده است؛مانند«پیشم-ابریشم»در بند ذیل: تو بمانی باید در همین جا پیشم چون‌که من می‌خواهم چند متر ابریشم (ص 3،شعر کرم ابریشم) و یا کلمات«وزوز-قرمز»در ادبیات ذیل: پشه جان!خسته شدم بس که وزوز کردی صورتم را با نیش باز قرمز کردی (ص 10،شعر پشه جان) اما برخی ادبیات به لحاظ قافیه فقیرند؛مانند قافیه‌های«بروی-شوی»در ادبیات ذیل: برگ توت آوردم بخوری چاق شوی عوضش از این‌جا تو نباید بروی (ص 2،شعر کرم ابریشم) یا«بد-گردد»در این بند: بی‌خبر آمده‌ای پیش ما جوجهء بد!"

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.