Skip to main content
فهرست مقالات

یادداشت: ادبیات کودک ذاتا سیاسی است

نویسنده:

(5 صفحه - از 14 تا 18)

کلید واژه های ماشینی : کودک، ادبیات کودک، ادبی، سیاسی، بزرگسال، جدی، نقد ادبیات کودک، ادبیات کود، سوژه، تنبیه، ادبیات کودکان و ادبیات بزرگسال، ایما، مخاطب، متن، گفتمان، نقد ادبی، مخاطب ادبیات کودک، تقلید، کودک ذاتا، ترس، مخاطب نقد ادبیات بزرگسال، سرکوب، ادبیات بزرگسال، گفتمان نقد ادبیات کودک، عناصر پیرامتنی، عنصر، اشاره، مخاطب نقد ادبیات کودک، سوژه کودکانه، قدرت

خلاصه ماشینی: "پیش فرض اساسی ادبیات کودک،تسلط منبع ادبیات‌ (مؤلف)بر مخاطب(کودک)است و این پیش فرض،باید به شکل یک‌ تابو در جایی دیگر،جز در متن اثر،با صراحت و تحکم یادآوری شود. تنبیه: وقتی می‌گوییم مخاطب ادبیات کودک،منظور ما کسی نیست که‌ ادبیات کودک را می‌خواند؛یعنی مجموعه‌ای از کودکان،منتقدان، نویسندگان،اولیا و مربیان،بلکه مقصود ما بیشتر معطوف به معانی‌ متفاوت این کلمه از«مخاطب مستتر»تا همین«مخاطب عینی»است. کودک که خواستار شناخت است،طبعا از بزرگسال که‌ در عین حال آینده خود او و موجودی است که پیش از این شناخته، الگوبرداری تام دارد و این الگوبرداری،کار«ایما»را بسیار آسان می‌کند. این در حالی است که مثلا بزرگسال،سالمند را آینده خود می‌داند،اما عنصر شناخت را(لا اقل امروزه)دیگر چندان در او نمی‌بیند،بلکه از دست رفتن زمان(حسرت)را در او مشاهده می‌کند و به هیچ وجه(لا اقل‌ امروزه)در پی الگوبرداری از او نیست،بلکه حسی انسانی و اخلاقی‌ (دلسوزانه)نسبت به او دارد. تنبیه: آثاری مثل کارتون‌های‌'''' Happy Tree Friends ‘‘یاکوتلاس و یا کتاب‌های‌'''' Darren Shan ‘‘،در عین حال که ماهیت پارودیک خود را حفظ کرده‌اند،در بعضی موارد به قواعد پارودی بی‌اعتنایی می‌کنند که‌ این تخطی باید در بحث«موارد جدی»پی‌گیری شود. تنبیه: منظور از سیاسی،این نیست که اشاره یا تبلیغی سیاسی در آن نهفته‌ است،بلکه ذات تقسیم ادبیات به کودک و بزرگسال و تفاوت‌های این دو، بیانگر خواست قدرت و در عین حال شیوه‌ای برای سرکوب عناصر غیر عقلانی کودکانه است. این همزمانی،نقد ادبیات کودک را به صحنه‌ای یگانه برای‌ تعارض جدی/غیر جدی بدل می‌کند که قابلیت بررسی بی‌نظیری دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.