Skip to main content
فهرست مقالات

نشست تخصصی: بودن یا نبودن؛ صورت مسئله فراموش شده است!

مصاحبه شونده:

خلاصه ماشینی:

"از شما می‌پرسم،نظام آموزش و پرورش مکتب‌خانه‌ای ما،به چه دلیل تغییر کرد؟و چرا بعد از این که دانش آموخته‌های ما از اروپا برگشتند، آموزش و پرورش ما مدون شد؟آیا برمبنای تجربیات شخصی آن‌ها این اتفاق افتاد؟اول باید ببینیم که‌ آیا می‌خواهیم برمبنای اصول علمی کار کنیم،یعنی بپذیریم که ادبیات کودک و نوجوان به علوم‌تربیتی و روان‌شناسی تکیه دارد و یا در هراس آن هستیم که روان‌شناسان،متخصصان علوم‌تربیتی و منتقدان،با معیارهای‌شان خطکش دست‌شان گرفته‌اند و می‌خواهند ما را کتک بزنند؟ در سال 1300،موقعی که برای بچه‌ها قصه‌های عاشقانه و جنایی چاپ می‌شد و همهء بچه‌ها شروع‌ به خواندن آن‌ها کردند،برخی منتقدان معترض شدند که این داستان‌ها برای بچه‌ها مناسب نیست. آیا در مواجهه با کودکان و مخاطبان خردسال هم بهداشت روانی برای ما اهمیت ندارد؟یعنی من به حکم این که نویسنده خوبی هستم و ذوق دارم،به خودم اجازه می‌دهم هر نوع‌ واقعیتی را بنویسم؟حتی اگر نوشته‌های من به بهداشت روانی بچه‌ها آسیب برساند؟من فکر می‌کنم که‌ علوم‌تربیتی و روان‌شناسی رشد،یکی از زیرساخت‌های اساسی ادبیات کودک و نوجوان است و نمی‌شود آن را نفی کرد. صلواتی:آیا نظارت علم روان‌شناسی فقط در این سطح است که بیاید معیاری برای بهداشت روانی‌ کودک تعیین کند و یا نه،می‌خواهد هدف ادبیات کودک را معطوف به خودش بکند؟ درست است که یک اثر باید خلاق باشد،اما آیا می‌توانیم منکر عامل هدفمندی باشیم؟ یکی از حاضران:من فکر می‌کنم تمام این اختلاف دیدها،در نگاه کلی حاصل این باشد که زبان‌ گویای ادبیات و روان‌شناسی باهم فرق می‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.