Skip to main content
فهرست مقالات

بحث فی الألفاظ الأعجمیة فی القرآن

نویسنده:

(20 صفحه - از 64 تا 83)

خلاصه ماشینی:

"مطابقا لما یتداوله‌العرب من اللغة»(1) والشیخ الطبرسی یفسر «قرآنا عربیا» بقوله: «لقد نزل‌القرآن علی وفق مجاری کلام‌العرب فی محاوراتهم»(2) صاحب تفسیرالخازن عند تفسیر هذه الآیة، و بعد ان یشیر الی اختلاف العلماء فیوجود الفاظ غیر عربیة فیالقرآن‌الکریم، یختار اقوال ابن عباس و مجاهد و عکرمة الذین یؤیدون وجودالفاظ غیر عربیة فیالقرآن، یقول ردا علی ابی عبیدة‌الذی ینکر وجود الفاظ غیر عربیة فیالقرآن: «روی عن ابن عباس و مجاهد و عکرمة ان فیه من غیر لسان‌العرب، مثل: سجیل، والمشکاة، و الیم، و استبرق و نحو ذلک، و هوالصحیح المختار، لأن هؤلاء أعلم من ابیعبیدة بلسان‌العرب، و عندما دارت علی‌السنتهم صارت عربیة فصیحة و إن کانت غیر عربیة فیالأصل، لکنهم لما تکلموا بها نسبت الیهم و صارت لهم لغة، فظهر بهذا البیان صحة القولین(3) 2. والظاهر انهم رأوا أن القول بوجود الفاظ اعجمیة فیالقرآن یضعف من شأن هذا الکتاب السماوی و المعجزة‌الکبری للرسول‌الکریم، و استندوا فی تأیید رأیهم علی ظهور الآیات و التمسک بالتوارد، مع أن هذاالتوارد یفسر آخر الامر وجود بضع کلمات اعجمیة فیالقرآن، و لیس وجود اکثر من مئة لفظ احصی وجودها فیالقرآن، مع‌العلم بأن هذه‌الالفاظ قد وردت فیالعربیة قبل نزول القرآن، و هی علی کل حال ظاهرة ترجع الی اللغة و لا علاقة لها بنزول القرآن، إذ أن‌القرآن قد نزل بلغة‌العرب، تلک اللغة التی لا شک فی انها قد تأثرت باللغات‌الاخری و اخذت کلمات اعجمیة و استعملتها بعد تعریبها قبل سنوات من نزول القرآن بحیث ان ذلک لم یعتبر مخلا بالفصاحة."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.