Skip to main content
فهرست مقالات

تأملی در حدیث و درک تاریخی عقاید

نویسنده:

(21 صفحه - از 248 تا 268)

کلید واژه های ماشینی : امام، حدیث، روایات، خمس، قیام، تاریخ، سیاسی، دین، شیعیان، امام صادق ( ع )

خلاصه ماشینی: "3. در صفحه 19 (ستون دوم)، و نیز صفحه 20 و21 نویسنده سعی کرده است که با استفاده از برخی احادیث اثبات کند که با قرین(ع) در شرایطی که همه انتظار قیام آنها را داشتند، از حرکت‌سیاسی امتناع کردند و یاران خود را هم از عمل سیاسی بازداشتند و نتیجه گفته ایشان این است که این دو امام بزرگوار، حتی اگر یاران باوفا داشتند و شرایط برای احقاق حق و رفع ظلم مناسب می‌بود، باز هم حاضر به حرکت‌سیاسی نبودند و گویی در آن زمان این فکر القا می‌شد که قیام علیه دستگاه ظلم، فقط به وسیله حجت ثانی عشر واقع می‌شود. » (24) آیا ائمه پس از سید الشهدا به این روایت عمل نمی‌کردند و عمل به آن را بر عهده حجت ثانی عشر(عج) گذاشتند و خود فقط به تعلیم و تربیت و تفسیر دین پرداختند؟ اگر مردم چنین تلقی می‌کردند که رهبری سیاسی به عنوان یکی از وظایف امام بتدریج کم اهمیت می‌شود، آیا ائمه علیهم السلام به این برداشت کمک می‌کردند؟ پس چگونه با آغاز امامت موسی بن جعفر علیه السلام مبارزه سیاسی دوباره از وظایف اصلی امام قلمداد شد؟ با توجه به کثرت احادیثی که ائمه(ع) فرمودند:«تعداد امامان دوازده نفر است و مهدی موعود آخرین امام است‌»، چگونه پس از اندک زمانی مردمی که نفس زکیه محمد بن عبد الله بن حسن را مهدی موعود می‌دانستند، حضرت موسی بن جعفر علیه السلام را به خاطر ایجاد نهاد وکالت و انتشار حدیث «سابعکم قائمکم‌» مهدی موعود خواندند، با این که اسم ایشان «محمد» نبود وصفاتی که حضرت صادق علیه السلام برای مهدی موعود شمرده بودند، در ایشان نبود از جمله این که ولادت او مخفی است و کسی او را نمی‌شناسد و کسی بر او عهد و عقد و بیعت ندارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.