Skip to main content
فهرست مقالات

سخنی با دانشجو

(2 صفحه - از 91 تا 92)

کلید واژه های ماشینی : حسابداری، سطح اهمیت حساب‌رسی صورت‌های مالی، حسابرسان، تعیین سطح اهمیت حساب‌رسی صورت‌های، ویژگی‌های کیفی اطلاعات مالی، قضاوت، حساب‌رسی، مالیاتی، صورت‌های مالی، تصمیمات استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی تاثیر

از آنجا که استفاده از گزارش‌ها و صورت‌های مالی که تحت‌ تاثیر مقررات مالیاتی تهیه گردیده‌اند اطلاعات قابل اتکایی در اختیار استفاده‌کنندگان قرار نمی‌دهند.لذا موجب اشتباه و گمراهی‌ استفاده‌کنندگان خواهد شد. در اکثر کشورهای دنیا حسابداری و مبنای تهیه‌ اظهارنامه‌ی مالیاتی با هم متفاوت است.در این کشورها دفاتر حسابداری سود حسابداری را گزارش می‌کند و اظهارنامه مالیاتی، سود مشمول مالیات را منعکس می‌کند.در این میان حسابداری‌ به عنوان یک دانش تحلیلی-توصیفی دارای اصول و ضوابط خاص خود است که تحت تاثیر قوانین مالیاتی قرار گرفته است. البته این تاثیر گاه نوعی ضمانت اجرا برای حسابداران فراهم‌ می‌آورد،و بر اعتبار آن می‌افزاید.از این عوامل مانند مبالغ سود خالص،مجموع دارایی‌های،مجموع‌ درآمدها و...کمی و قابل اندازه‌گیری است(عوامل تعیین‌کننده). هم‌چنین برخی عوامل دیگر مانند عمدی یا غیر عمدی بودن، عادی یا غیر عادی بودن ماهیت مبلغ مورد قضاوت و ویژگی‌های محیطی‌ واحد مورد رسیدگی مربوط است(عوامل تعیین‌کننده). هدف این تحقیق:1)شناسایی عوامل کمی و کیفی موثر در تعیین سطح اهمیت حسابرسی صورت‌های مالی توسط حسابرسان مستقل و اولویت‌بندی آنها 2)تعیین میزان توافق‌ عمومی حسابرسان در انتخاب و بکارگیری رهنمودهای کمی‌ اهمیت در پروژه‌های حسابرسی انجام شده و 3)شناسایی‌ مشکلات،موانع و ضرورت تدوین رهنمود کمی اهمیت در ایران‌ می‌باشد.فرضیات تحقیق در سه گروه شامل،فرضیات گروه اول‌ که به اندازه‌گیری‌"میزان ارتباط"15 عامل کمی با تعیین سطح‌ اهمیت و فرضیات گروه دوم که به اندازه‌گیری‌"میزان ارتباط"15 عامل کیفی با تعدیل سطح اهمیت در حسابرسی می‌پردازد. فرضیه گروه سوم اندازه‌گیری میزان توافق عمومی حسابرسان در کاربرد رهنمودهای کمی اهمیت در حسابرسی‌های انجام شده به منظور اظهارنظر نسبت به صورت‌های مالی،اختصاص یافته است. براساس یافته‌های تحقیق و تجربیات محقق پیشنهادهای زیر ارائه می‌شود: 1-توصیه می‌شود حسابرسان ضمن توجه به یافته‌های تحقیق‌ بشرح فوق:الف)در قرارداد یا توفقنامه حسابرسی به مسئولیت‌ مدیریت در ثبت و اصلاح کلیه تعدیلات کشف شده صرفنظر از اهمیت آن اشاره نمایند ب)در نامه تاییدیه مدیران به این مطلب‌ که مدیریت اثرات کلیه تحریفات کم اهمیت را نسبت به‌ صورت‌های مالی منفردا و یا در مجموع مدنظر قرار می‌دهد، تاکید شو.ج)حسابرسان کلیه اشتباهات و تحریفات اصلاح نشده‌ را به اطلاع مدیریت عالی کمیته حسابرسی شرکت برسانند.د) در قضاوت‌های اهمیت حتما به ماهیت اقلام و عوامل کیفی‌ توجه شده و آثار اشتباهات و تحریفات ابتدا منفردا و سپس در مجموع نسبت به صورت‌های مالی مدنظر قرار گیرد.هـ)در استاندارد حسابرسی اهمیت ضمن تاکید به کاربرد مفهوم اهمیت‌ در مرحله برنامه‌ریزی و مدون کردن میزان اهمیت و تغییرات‌ بعدی آن در کاربرگهای حسابرسی،به کارگیری عوامل کیفی در قاوت‌های اهمیت(با ذکر عوامل)مورد تاکید قرار گیرد. 2-از آنجایی که آثار اقلام مورد قضاوت بر ترازنامه،صورت سود و زیان و یا اشتباهات ناشی از طبقه‌بندی اقلام می‌تواند متفاوت‌ باشد.لذا توصیه می‌شود قضاوت‌های اهمیت در مرحله ارزیابی‌ نهایی و اظهارنظر به شکل زیر انجام شود:الف)برای قضاوت‌های‌ اهمیت که بر سود خالص اثر می‌گذارد از اقل رهنمودهای کمی‌ 2Lمبتنی بر سود خالص،مجموع دارایی‌ها و مجموع درآمدها استفاده گردد.ب)برای قضاوت‌های اهمیت موثر بر خالص‌ دارایی‌ها یا حقوق صاحبان سرمایه از اقل رهنمودهای کمی مبتنی‌ بر حقوق صاحبان سرمایه و مجموع دارایی‌ها استفاده گردد. 3-افشای سطح اهمیت در گزارش‌های حسابرسی و یا صورت‌های مالی جهت استفاده‌کنندگان یکی از راه‌های برطرف‌ کردن مشکلات مربوط به اهمیت است.طبعا چنین افشایی ضمن‌ این‌که سطوح اهمیت را در شرایط مشابه یکسان می‌نماید،مورد نیاز استفاده‌کنندگان بوده و بعد از چند سال نظرات حسابرسان و استفاده‌کنندگان را در این مورد به یکدیگر نزدیک می‌نماید. حسابداران این موفقیت شایسته را به جناب آقای دکتر حسین‌ کثیری که از حسابرسان ارزنده کشور به شمار می‌روند عرض نموده‌ و برای ایشان آرزوی موفقیت و بهروزی را دارد.اهمیت یکی از مفاهیم فراگیر در حسابداری و حسابرسی است‌ که مشترکا اما با کاربردی جداگانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.طبق‌ تعریف‌"اطلاعاتی بااهمیت تلقی می‌شود که عدم ارائه یا ارائه‌ نادرست آن بتواند قضاوت و تصمیم‌گیری یک استفاده‌کننده‌ منطقی از صورت‌های مالی درباره امور واحد اقتصادی را تغییر دهد."اهمیت در حسابداری بر تصمیمات مربوط به جمع‌آوری، طبقه‌بندی،تلخیص،ارائه و افشای اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های واحد اقتصاد تاثیر می‌گذارد.اهمیت مفهومی نسبی‌ است،درجه اهمیت اقلام به کمیت،ماهیت،شرایط ایجاد،نوع و اندازه واحد اقتصادی بستگی دارد.هم‌چنین اهمیت در حسابداری‌ کیفیتی آستانه‌ای است که قبل از سایر ویژگی‌های کیفی اطلاعات‌ مالی و در پرتو ویژگی‌هایی چون‌"مربوط بودن‌"و"قابل اعتماد بودن‌"مورد توجه قرار می‌گیرد.به عبارتی،اطلاعات مالی زمانی‌ در تصمیم‌گیری سودمند است که بااهمیت باشد.این مفهوم‌ بر دستیابی به کیفیت مطلوب اطلاعات مالی،ایجاد تعادل منطقی‌ بین ویژگی‌های کیفی اطلاعات مالی و استنتاج و به کارگیری‌ اصول حسابداری اثر می‌گذارد.از طرفی اهمیت مفهومی قضاوتی‌ است که مبنای درجه‌بندی آن قضاوت انسانی است.این قضاوت‌ زمانی به درستی صورت می‌گیرد که توسط افرادی ذی صلاح و مطلع که به کلیه اطلاعات دسترسی دارند اعمال گردد.به علاوه‌ اهمیت مفهومی استفاده‌کننده مدار است،چون موضوعی با 2Lاهمیت است که بر تصمیمات استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی‌ تاثیر می‌گذارد. مفهوم اهمیت در حسابرسی،کلیه مراحل فرایند حسابرسی را دربر می‌گیرد.هدف حسابرسی مستقل،انجام حسابرسی در چارچوب استانداردهای حسابرسی مستقل،انجام حسابرسی در چارچوب استانداردهای حسابرسی جهت کسب اطمینانی معقول‌ از نبود اشتباه یا تحریفی‌"بااهمیت‌"در صورت‌های مالی و اظهارنظر نسبت به‌"ارائه مطلوب‌"آن در انطباق با استانداردهای‌ حسابداری،اما اظهارنظر حسابرسی به دلیل محدودیت‌های ذاتی‌ هر کار حسابرسی از جمله،نمونه‌گیری،درجه متفاوت‌ متقاعدکنندگی شواهد حسابرسی،ویژگی‌های سیستم حسابداری‌ و کنترل داخلی و نیز محدودیت‌های ذاتی اندازه‌گیری در حسابداری(انجام برآورد و تخصیص)لزوما مطلق نیست،یعنی‌ اظهارنظر حسابرسی در دامنه‌ای از"دقت قابل قبول‌"یا پذیرش‌ میزانی از"اهمیت‌"با کسب اطمینانی معقول یا پذیرش میزانی از "احتمال خطر"صورت می‌گیرد.لذا مفاهیم‌"اهمیت‌"و"احتمال‌ خطر"زیربنای اظهارنظر حسابرسی نسبت به‌"ارائه مطلوب‌" صورت‌های مالی را تشکیل می‌دهد. طبق استاندارهای حسابرسی،حسابرس در هر کار حسابرسی‌ باید"اهمیت‌"و رابطه آن با"احتمال خطر حسابرسی‌"را ارزیابی‌ کند.حسابرسان در کلیه مراحل حسابرسی درگیر قضاوت‌ها و تصمیمات مربوط به اهمیت می‌باشند.در مرحله برنامه‌ریزی، حسابرسی باید میزان قابل قبولی از"اهمیت‌"را مشخص کند که‌ بتواند اشتباهات یا تحریفات بااهمیت موجود را کشف نماید. همچنین در مرحله اظهارنظر حسابرسی باید نسبت به بااهمیت‌ بودن یا نبودن آثار محموع اشتباهات و تحریفات جهت تعیین نوع‌ اظهارنظر حسابرسی،قضاوت نماید. طبق تحقیقات قبلی،حسابرسان در قضاوت‌های مربوط به‌ تعیین سطح اهمیت دو گروه عوامل را مدنظر قرار می‌دهند.برخی

خلاصه ماشینی:

"هدف حسابرسی مستقل،انجام حسابرسی در چارچوب استانداردهای حسابرسی مستقل،انجام حسابرسی در چارچوب استانداردهای حسابرسی جهت کسب اطمینانی معقول‌ از نبود اشتباه یا تحریفی‌"بااهمیت‌"در صورت‌های مالی و اظهارنظر نسبت به‌"ارائه مطلوب‌"آن در انطباق با استانداردهای‌ حسابداری،اما اظهارنظر حسابرسی به دلیل محدودیت‌های ذاتی‌ هر کار حسابرسی از جمله،نمونه‌گیری،درجه متفاوت‌ متقاعدکنندگی شواهد حسابرسی،ویژگی‌های سیستم حسابداری‌ و کنترل داخلی و نیز محدودیت‌های ذاتی اندازه‌گیری در حسابداری(انجام برآورد و تخصیص)لزوما مطلق نیست،یعنی‌ اظهارنظر حسابرسی در دامنه‌ای از"دقت قابل قبول‌"یا پذیرش‌ میزانی از"اهمیت‌"با کسب اطمینانی معقول یا پذیرش میزانی از "احتمال خطر"صورت می‌گیرد. براساس یافته‌های تحقیق و تجربیات محقق پیشنهادهای زیر ارائه می‌شود: 1-توصیه می‌شود حسابرسان ضمن توجه به یافته‌های تحقیق‌ بشرح فوق:الف)در قرارداد یا توفقنامه حسابرسی به مسئولیت‌ مدیریت در ثبت و اصلاح کلیه تعدیلات کشف شده صرفنظر از اهمیت آن اشاره نمایند ب)در نامه تاییدیه مدیران به این مطلب‌ که مدیریت اثرات کلیه تحریفات کم اهمیت را نسبت به‌ صورت‌های مالی منفردا و یا در مجموع مدنظر قرار می‌دهد، تاکید شو."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.