Skip to main content
فهرست مقالات

درآمدی بر حکایت پردازی عربی

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"باید پرسید چرا در گستره فرهنگ عربی اسلامی, تنها شماری از گفتارها (متن) خوانده می شوند و در کانون نظام فرهنگی جای می گیرند, اما پاره ای از گفتارها, چون ترانه های عامیانه, داستانهای هزار و یک شب و…, تا ورای مرزهای سخن (=نامتن) پس رانده می شوند؟پیش از پاسخ بدین پرسش, ضروری است بدین نکته روشی اشاره شود که در حوزه نقد ادبی قدیم, به جای واژه (متن) که بر معناهای متفاوتی دلالت می کند, واژه (سخن) به کار رفته است. اگرچه او ادبیات شفاهی عامیانه را درخور توجه می داند ـ از این رو که این نوع ادبیات در ناخودآگاه آدمی و ژرفای فرهنگ ریشه دارد و وضعیت فرهنگی و محیط زیستی روزگار قوم خود را بی کم وکاست باز می تاباند ـ با این همه, آن را در مرتبه ای بس فروتر از ادبیات هنرمندانه و متعهد قرار می دهد; زیرا به گمان وی, در آغاز این قرن و شکل گیری دوران نوزایش, عربها بیش از این که در اندیشه بیان وضعیت آشفته خویش باشند, در جستجوی راه نجاتی بودند; ادبیاتی که بتواند از وضعیت اسف بار کنونی گذر کرده, افق روشنی بخش و دل انگیزی را فرا روی آنان ترسیم کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.