Skip to main content
فهرست مقالات

مطالعاتی در باب خطابه آقای تقی زاده راجع به فارسی تا قصه

نویسنده:

(6 صفحه - از 36 تا 41)

کلید واژه های ماشینی : فارسی، زبان، فصاحت، کلمه، زبان فارسی، ایران، عربی، لزوم حفظ زبان فصیح فارسی، جمله، خطابه آقای تقی‌زاده

خلاصه ماشینی: "اما خدمت منفی این مؤسسه را نمیتوان ناچیز گرفت زیرا همینکه ناخوش آهنگی‌ کلمات ساخته آن سامعه مردم را خراشید و ترکیباتی که اعضاء آن جسته جسته در تحریرات خویش بکار میبرند نواقص و معایب خویش را آشکار ساخت، مردم با ذوق و ادب دوست ایران را برانگیخت که در آثار نظمی و نثری خود در استعمال کلمات روان و سلیس فارسی و لغات مصطلح عربی که زبانزد عموم است، بفرهنگستان ایران سرمشقی از فصاحت بدهند و بر رونق و جلای زبان فارسی بیفزایند چنانکه کتبی که در این اواخر انتشار یافته و مقالاتی که هه روز در جراید و مجلات این کشور درج میشود، گواه این معنی است و بدون هیچگونه تردید میتوان گفت که نثر فارسی در این بیست سال اخیر ترقی بسیار کرده است و امروز نویسندگان برای ادای مطالب خود بدون آنکه در خواب و بد آن مطالب سخنی گفته باشیم تواناتر و هنرمندترند. متأسفانه در بعضی از عبارات مقاله ایشان از اینگونه تعبیرات و کلمات دیده میشود که شاید اگر یکبار دیگر بآن مرور میکردند باصلاح آنها میپرداختند ولی در این امر موجب مسامحه کرده‌اند و اینک بطور نمونه چند فقره از آنها را در این مختصر یادداشت میکنیم: 1-نویسندگان قدیم فارسی فعل را با فاعل یا با مسند الیه در غیر ذیروح و حتی نباتات از حیث جمع و مفرد مطابقه نمیدادند، مثلا میگفتند:«برگهای درختان سبز است» یا«گلها میروید»یا چنانکه سعدی گفت«که از دستشان دست‌ها بر خداست»اما متأخرین که بزبان‌های فرنگی آشنائی پیدا کرده بودند این قاعده کلی را که البته استثناء هم‌ دارد، رعایت نکردند و در همه حال افعال را با مسند الیه مطابقه میدهند چنانکه میگویند: «درختها بلندند»، «آبها میغلطند»، و محمود خان ملک الشعرا گفت«از کوه بر شدند خورشان سحابها غلطان شدند از بر البرز آبها»."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.